— 77 —
bliewe, als mich in mine wisseschaftliche Stüdie ze vergesse. Mit doppeltem Ifer wurr ich jetzt an mini Dokterarweit gehn.
Fritz Grinsinger (für sich): Allons bon ; an die Dokter- arweit hawich, weiss Gift, nimm gedenkt! Bin ich in ere Zwickmüehl! Bin ich in ere Zwickmüehl!
Madame Grinsinger (von links): Grad ewwe telepho- niert mir d'r Herr Rièmer, dass schun drissig adhé- sion, déjà trente adhésions, ingeloffe sin for de nächste Sundaa. — Awwer was hesch dü denn Männel, qu'as-tu donc, dü schiensch dich jo gar nit ze fraije?
Fritz Grinsinger: Wie kann m’r sich do noch fraije, wenn alles drunter unn drüwwer geht unn eine ein Schlaa nooch'm andere trifft?! — Ich fang wajer an an d’ Hexe ze glauwe! Diss sin schöni Üssichte uff's Fescht vun d'r Fanfare! Schöni Üssichte!
Madame Grinsinger: Ja, ze redd doch! Was isch denn gschehn? —
Fritz Grinsinger: Was gschehn isch? D'r Auguste will d’Mamsell Gauthier hierothe!
Madame Grinsinger: Diss Schwowemaidel ?!
Auguste: Oui, maman!
Fritz Grinsinger: Unn d'r Herr Ehrstein setzt m’r d’Pistol uff d’Bruscht. Er möcht ’s Jeannette als Frau.
Madame Grinsinger: Mon Dieu! Unn grad saat m’r 's Lisa, qu'elle veut Charles, dass's sichs mit'm cousin Charles fianciert hett.
Fritz Grinsinger: Mit'm cousin Charles?! Au diss noch! Ja, unn d'r Baron de Rose wie am Sundaa kummt! Was wurd der saaue?! — Der Daa soll mir