77

bliewe, als mich in mine wisseschaftliche Stüdie ze vergesse. Mit doppeltem Ifer wurr ich jetzt an mini Dokterarweit gehn.

Fritz Grinsinger (für sich): Allons bon ; an die Dokter- arweit hawich, weiss Gift, nimm gedenkt! Bin ich in ere Zwickmüehl! Bin ich in ere Zwickmüehl!

Madame Grinsinger (von links): Grad ewwe telepho- niert mir d'r Herr Rièmer, dass schun drissig adhé- sion, déjà trente adhésions, ingeloffe sin for de nächste Sundaa. Awwer was hesch denn Männel, qu'as-tu donc, schiensch dich jo gar nit ze fraije?

Fritz Grinsinger: Wie kann m’r sich do noch fraije, wenn alles drunter unn drüwwer geht unn eine ein Schlaa nooch'm andere trifft?! Ich fang wajer an an d’ Hexe ze glauwe! Diss sin schöni Üssichte uff's Fescht vun d'r Fanfare! Schöni Üssichte!

Madame Grinsinger: Ja, ze redd doch! Was isch denn gschehn?

Fritz Grinsinger: Was gschehn isch? D'r Auguste will d’Mamsell Gauthier hierothe!

Madame Grinsinger: Diss Schwowemaidel ?!

Auguste: Oui, maman!

Fritz Grinsinger: Unn d'r Herr Ehrstein setzt m’r d’Pistol uff d’Bruscht. Er möcht ’s Jeannette als Frau.

Madame Grinsinger: Mon Dieu! Unn grad saat m’r 's Lisa, qu'elle veut Charles, dass's sichs mit'm cousin Charles fianciert hett.

Fritz Grinsinger: Mit'm cousin Charles?! Au diss noch! Ja, unn d'r Baron de Rose wie am Sundaa kummt! Was wurd der saaue?! Der Daa soll mir