— 53 —
Auguste: Brüchsch kenn Angscht ze han for mich, papa. Ich hab eini im Au, wie sowohl vum wisse- schaftliche, als au vum praktische unn vum mensch- liche Standpunkt üs mine-n-Anforderunge entschpricht. Unn ich hab hytt de-n-Entschluss gfasst, nur die Frau ze hierothe, wie mir passt.
Lisa (von links kommend): Bravo, Auguste, ganz vun minere Meinung!
Fritz Grinsinger: Dini Aprobation brücht’r allewäj !
Lisa: Ich mach's également eso.
Auguste: Bravo!
Fritz Grinsinger: Alls besser! Eh bien, ich garantier Ejch, dass Ihr mine Wille reschpektiere wäre! (zu Auguste) Dü, Auguste, hierotsch d’ mademoiselle Rièmer.
Auguste (ihn unterbrechend): Papa niemols! Unn wenn dü bis an de plafond springsch! (nach rechts ab)
Fritz Grinsinger (wütend): Fallt m’r nit in so hoch ze springe! — Geh e Gottsnamme im Deifel zue, no rennsch au kein Heiliger um!
Lisa (vorwurfsvoll): Awwer, papa!
Fritz Grinsinger: Toi, tais-toi! — Unn dü hierothsch de Baron de Rose, wie am Sundaa uff Visit kummt.
Lisa: Niemols, Babbe! Niemols!
Fritz Grinsinger: So? Eh bien, ich will sehn, wer Herr im Hüs isch, ich odder Ihr! (ab durch die Mitte)
Lisa (weint): O, wie bin ich unglüecklich! ..... O Charles, wenn dü wüescht, wie ich dich gern hab!
Durand (von rechts): Lisa!
Lisa (erschrocken auffahrend): Charles, ich hab dich gar nit erüs höre kumme. (trocknet sich die Augen ab) Dü hesch doch nit ghört, was ich ewe do for mich gsaat hab?