— 52 —
Fritz Grinsinger: D’r Gücksel noch emol, loss m’r jetzt doch emol die einfältig Wisseschaft üs’m Spiel, unn redd m’r e Gottsnamme doch vum andere Resültat, wie dü erreicht hesch.
Auguste: ’s ander Resultat, papa, isch glich zéro. — Papa ich hab mich mit’m beschte Wille numme uff’s Messe b’schränke könne ....
Fritz Grinsinger: Was saasch dü mir do? —
Auguste: Que veux-tu papa, wie ich sie so noht be- tracht hab, ze hawich gsehn, dass mini Schweschtere Recht han ghett. Papa s’isch tatsächlich nit numme e Büeckele, wie sie hett; ’s isch e rechter, veritabler Buckel!
Fritz Grinsinger: Plän!
Auguste: Sicher Babbe, ich hab’ne vor'm Esse im nüechterne Zuestand gemesse, hählingerwies, unn nooch’m z’Middaaesse, wie ich de Champagner ge- trunke hab ghett noch emol. Er hett ungfähr zwanzig uff fufzeh Centimeter.
Fritz Grinsinger: Was isch jetzt do d’rbie? — s’isch wohl d'rwerth, dass m'r wäje so e paar Centimeter e so e-n-Affär macht! Dü bisch im Stand unn ver- derbsch m'r noch min ganz Fescht am Sundaa. — Enfin, was soll ich denn jetzt im Herr Rièmer saaue ?
Auguste: Eh bien, saasch’m, dass i e-n-anderi hierothe wurr.
Fritz Grinsinger: E-n-anderi? Ich glaub, dir rappelt's?
Auguste: Ganz unn gar nit, papa. Min Hirn funktio- niert ganz normal.
Fritz Grinsinger: Na, die wott ich au kenne, wie dü erüsschoissiere wursch! Ich sieh schun, dü wursch’s Geriss bekumme, wie e-n-alts Paar Schlappe.