— 51 —

Auguste: Ich hab d’Köpf vun d’r ganze Famili ge- messe, vum Babbe, vun d'r Mamme, sogar vun d’r Magd ....

Fritz Grinsinger: Die müehn ebs schöns vun dir gedenkt han. (für sich) E so e Hochzitter sieht m'r au nit alle Daa!

Auguste: Oh, sie han’s ganz guet begriffe, nur d’Magd hett lache müehn.

Fritz Grinsinger: Diss kann i mir guet vorstelle.

Auguste: Was du reste im Herr Rièmer sine Kopf anbelangt, ze hawich e zue e merikwürdige Ent- deckung gemacht. Sinere dolichocephale Schädel- bildung nooch muess’r sicher üs Nordditschland stamme.

Fritz Grinsinger: Was saasch dü do? — Sott am End? Nein, diss isch jo nit möijlich!

Auguste: Ich hab m'r vorgenomme, Noochforschunge drüewwer anzestelle, der cas isch zue intressant.

Fritz Grinsinger: Unn jetzt wittersch im Text: Redd m’r jetzt au vun d’r Mamsell Rièmer, wie isch do d’Messerej üsgfalle? Enfin, dü weisch jo wie ich mein.

Auguste: Babbe, d’r Mamsell Rièmer ihre Kopf hawich krizwies, üewwerzwärig unn d’r langewäj gemesse vor’m z’Middaaesse unn no noch emol nooch’m z’Midaa- esse for’s dessert.

Fritz Grinsinger: Ja, unn’s Resültat ?

Auguste: Vum wisseschaftliche Standpunkt üs nit bsunders intressant, sie hett e gewöhnlicher Durch- schnittskopf.

Fritz Grinsinger (gereizt): Besser e Durchschnitts- kopf as wie e Wasserkopf, odder e Schofskopf! —

Auguste: Pardon papa, e Wasserkopf isch wisse- schaftlich unter Umstände sehr intressant.