— 38 —

Madame Grinsinger (stolz): Le Baron de Rose.

Durand: Vum Réveil national ?

Fritz Grinsinger: Parfaitement.

Durand: Was, denne commis-voyageur en patriotisme ?—

Fritz Grinsinger: Parbleu, es sin nit alli Franzose so wie dü. Es gitt au noch Franzose, wie gueti Patriote sin!

Durand: D'r Baron de Rose hätt am wenigste -n-Ur- sach sich eso als Patriot uffzespiele, denn der isch ewwe so weni e Franzos wie e Baron!

Fritz Grinsinger: Oho?!

Durand: Unn wenn’s d'r Fraid macht, ze will ich dir de Geburtsschyn vun sine-n-Eltre unn Grosseltre verschaffe.

Fritz Grinsinger: Hebs am Oehrel, wenn’r nit vun altem französchem Adel wär, no thät ’r allewäj bie d’r Duchesse de Montplaisir verkehre?!

Durand: Die isch noch wenjer e Französe, wie er e Franzos. Ihr Vater isch e-n-amerikanischer Milliardär g’sin, unn ihr Grosvater e-n-armer Söüjhirt üs Kali- fornie !

Fritz Grinsinger: So, unn mir hett d’Diane de Bougi- val, die berüehmt Sängere grad’s Konträr gsaat.

Durand: Was, die cocotte hesch au noch kenne lehre in Paris?

Fritz Grinsinger: Oho?! Cocotte! — Charles tu vas trop loin! — Sie isch d’maîtresse vum e rüssische grand-duc! Unn wenn sie unn d'r Baron de Rose nit gsin wärte, wer weis, ob ich sunsch d’palmes académiques demnächscht bekumme thät!

Lisa: Was Babbe, dü sollsch dekoriert wäre ?