— 35 —
Auguste: Ich stimm dem bie, min Gerechtigkeitsgfüehl schriebt m'r’s vor üewwer denne Punkt Klorheit ze schaffe.
Fritz Grinsinger: D'r Her Rièmer hett Dich so wie so ingelade; unn sous prétexte d’Köpf vun d’r ganze Famili ze messe, messch no au d’r Kopf vun d’r Mademoiselle Rièmer; bie dere Geläjeheit kannsch sie no au vun ganz noht betrachte.
Auguste (verwundert): Tiens, uff so e-n-Idee wär ich jetzt nie kumme.
Fritz Grinsinger: Unn d’r Rescht wurd sich no schun finde.
Auguste: Ejetlich sott sich d’Wisseschaft nit zue so Manöver here gän; awwer d'Köpf vun d’r ganze Familie Rièmer messe ze derfe, hett ebs zue ver- lockends an sich!
Fritz Grinsinger: Also angenumme? (streckt ihm die Hand hin.)
Auguste (schlägt zu): Ingepatscht! Somit wär der Fall erledigt. Et au revoir. Ich muess nämli notwendig uff d’Bibliothek (ab durch die Mitte).
Lisa: E liebs Brüederle. Er intressiert sich nit emol drfor, was uns d’r papa for Hochzitter erüsschoissiert hett.
Fritz Grinsinger: Ich hab Ejch Männer erüsgsuecht, Ihr Maidle, wie Ihr sie ejetlich gar nit verdiene, erschti Qualität, wie sie for Ejch viel ze guet sin!
Lisa: Eh bien merci!
Fritz Grinsinger: For dich, Lisa, hawich — tu ne le devineras jamais — e Baron im Au.
Madame Grinsinger: Songe une fois un baron! E Baron!