— 33 —

unn warm de Buckel nab! — (entmutigt) ’s isch ein- dhuen, m’r hett's nit licht e Sachs ze sin! — Mini Eltre han m’r schun viel Sorje gemacht!

Madame Grinsinger: So ze verzwiefle brüchsch jetzt au nit grad, pour sûr.

Fritz Grinsinger: Uff alli Fäll muess vorgsorit wäre. ’s Schicksal vun unserer Familli, wie jetzt am e Nätz- fädel hängt, muess an anderi Famillie gekett wäre. Mit eim Wort, Ihr Kinder, Ihr könne ellein d’Sitüation sauviere, we nn’r alli drej, so schnell wie e Geis tritt, in elsässischi unn französchi Familie nin hierothe.

Lisa: So uff d'r Extraposcht, papa?

Jeannette: Diss wär jo e Hierothsgschäft en gros!

Fritz Grinsinger: Do isch d’r Moment jetzt nit Witz ze risse, wenn's sich um d'Zuekunft vun d’r Familli Grinsinger handelt. — Auguste, was haltsch dü par exemple vun mim Vorschlaa?

Auguste: Was mini Person anbelangt, ze steh ich nit an ze gstehn, dass m’r d’r Gedanke an e Hieroth so wohl vum wisseschaftliche als au vum praktische wie vum rein menschliche Standpunkt üs ganz sym- patisch isch, unn dass ich schun ernschtlich üewwer die Fröüj nochgedenkt hab.

Fritz Grinsinger: Liewer Auguste, dass dü schun üewwer die Fröüj noochgedenkt hesch, diss isch ganz schön vun dir, awwer ganz unnötig. Do d’r- for loss dü dini Eltre sorje, et pour en finir, es präsentiert sich e-n-exellenti famosi Partie for dich, e Wiewele, wie grad for dich passe thät, so grad wie express for dich gschaffe.

Lisa: Papa, wer soll diss sin?