24

baron de Rose e-n-entrefilet drüewwer in d’Zittung bringe. Unn derno welle m’r emol sehn, ob diss Pflaschter nit zeijt.

Rièmer: A la bonne heure!

Fritz Grinsinger: Unn noch ebs, kannsch e Gheimnis for dich bhalte? D'r Baron de Rose kummt wäje unserem Elisa.

Rièmer: Je te félicite.

Madame Grinsinger: N'est-ce pas, m'r muess sini Töchter in Frankrich verhierothe, hie hett’s nit viel Rar’s an junge Lytt!

Fritz Grinsinger: Unn wenn’s Lisa verhieroth isch, d'rno kummt s’ Jeannette an d’Reih, for in’s hawich e-n-Offizier im Au.

Rièmer: Charmant!

Fritz Grinsinger: Unn d'rno for mine Sohn, do ha- wich gedenkt, dass’s an d'r Zytt wär, dass m’r diss projet realisiere thäte, wie m'r’s letscht so en passant d’rvun geredd hann unn dass’r sich mit dinere Tochter fianciere thät.

Rièmer: En effet, es wär zue schöen, wenn die zwei guete elsässische Familie Rièmer unn Grinsinger ver- schwäjert thäte wäre Ja, hesch'm schun d'rvun geredd ?

Fritz Grinsinger: Nein, noch nit, awwer noch hytt will ich’m d'rvun redde.

Rièmer: Sais tu quoi? Ich lad 'ne Morje zuem z'Midda- esse-n-in

Fritz Grinsinger: C'est cela, ich acceptier for 'ne mit Fraide. Diss wär wiriklich zue charmant, wenn m'r am End gar am Sunndaa, wenn d’Fanfare kummt, e Doppelhochzitt proklamiere könnte.

Madame Grinsinger: Diss wär emol schön!