— 23 —

Fritz Grinsinger: Alli Stund kann d’nomination kumme.

Madame Grinsinger: Vun d’r Légion d’honneur ?

Fritz Grinsinger: Nein noch nit, später han sie gsaat, es sin noch zue viel vorgemerikt. Einschtwile könne sie m’r nur d'palmes académiques gän.

Rièmer: Do d’rvun sin also noch meh uff Laauer. — Enfin ’s isch als besser wie gar nix.

Madame Grinsinger: Diss saa ich au. Besser e Lüs im Krütt as gar kenn Fleisch.

Fritz Grinsinger: Z’erscht han sie m'r d’r mérite agricole welle gän, wyll ich Konserve fabrizier, ich hab mich awwer nit d’rfor decidiere könne. Nitwohr, d'r Mérite agricole kann jeder Bür han, unn d'rno officier d'académie, diss klingt au besser. Officier klingt besser wie mérite unn académie besser wie agricole.

Rièmer: Enfin dü bisch e veinard, diss muess m’r saaue! A propos, hesch au eso e Wörtel en passant falle lon for mich? Nit dass ich m'r bsunderi Ver- dienschte zueschrieb, awwer nit wohr als langjähriger Präsident vun d'r Fanfare.

Fritz Grinsinger: Loss mich numme mache. Voilà mon stratagême Am nächste Sundaa, ze kummt d’r Sohn vum baron de Rose zue mir uff Visit uff min Landhüs bie Barr. Er blieht ebbe zeh Daa do, er will nämlich e Roman üewwer's Elsass schriewe, unn bie dere Geläjeheit, ze möcht ich gern d’Fan- fare inlade.

Rièmer: E-n-exellenti Idee!

Fritz Grinsinger: On organisera une de ces bonnes fêtes alsaciennes, for dass d'r baron de Rose sieht, was e-n-elsässischi Societät isch. D'rno kann d'r