— 21 —

Fritz Grinsinger: E Wunder un e Kunscht! Alles im lätze Gleich, wie ich heimkumm! Verwitsch ich do e-n-üwwerzwerichene, hergeloffene Stüdent üs d’r Krütenau, wie’r unser Jeannette verschmutzt!

Madame Grinsinger (empört): O ça c’est fort! Diss isch awwer e stariks Stück!

Fritz Grinsinger: Ebb m’r do nit möcht kapüt gehn!

Madame Grinsinger: Am End isch’s d’r in Paris au nit guet gange?

Fritz Grinsinger (freudig): Oho, ’s Gejedeil vum contraire! Wenn ich an denne Uffenthalt zeruck- denk, ze kumm ich même widder in e ganz anderi Lün. Miner séjour in Paris isch grossartig verloffe! On m'a fait une réception! C'était phénoménal, ’s isch grossartig gsin!

Madame Grinsinger: Tant mieux! Diss macht m’r jetzt Fraid!

Fritz Grinsinger: D’r Baron de Rose, d’r Chefre- dakteur vum Réveil National, hett mich mit der Duchesse de Montplaisir bekannt gemacht.

Madame Grinsinger: Was, e duchesse hesch dü kenne lehre? E rechti duchesse?!

Fritz Grinsinger: Jawoll! E rechti duchesse! Hein, cela t'en bouche un coin ? ! — En suite hawich d’Bekannt- schaft gemacht mit zwei frühjere Minischter unn mit d'r Diane de Bougival, eini vun de-n-erschte Sängere üs Paris. E zue e distinguirti, fini anständigi Person, sie isch d’maîtresse vum e rüssische Grossfüerscht.

Madame Grinsinger: J’espère! Diss soll nix sin!

Fritz Grinsinger: Ich hoff, dass sie d’r nächste Win- ter hie im concert vun d'r Fanfare ufftrette wurd.