— 17 —
Jeannette: Scht! — (aufhorchend) Es kummt ebber. (Die Magd kommt von rechts und geht nach links ab, nicht ohne das Paar mit Misstrauen zu beobachten).
Ehrstein (ernsthaft messend): Querschnitt fufzeh Centi- meter . . . (schaut sich um) Sie isch drüsse (küsst Jeannette). Diss isch der, wo ich dir ewwe hab welle gän. (küsst sie wieder) Unn der gilt for de Schrecke, wo ich grad üs’gstande hab.
Jeannette: So ze saaue als Schadenersatz!
Ehrstein: C’est ça ma chère!
Jeannette: Um e gueti Exküs bisch dü nie verläje.
Ehrstein: A propos Jeannette, was meinsch, soll ich glich hytt mini demande mache bi dim Babbe, odder soll ich noch warte?
Jeannette: Seje m'r vorsichtig, ich will ’ne liewer z'erscht sälwer uff diss évènement prepariere.
Ehrstein: Wie dü witt ma chère. Awwer zue lang welle mir’s nit nüsschiewle, for dass ich nit mini Krächerle d’ganz Zitt im verstohlene hole muess, wie jetzt par exemple. (will sie küssen.)
Jeannette (abwehrend): Georges, isch diss widder e Schadenersatz?! —
Ehrstein: Nein, diss isch e-n-Abschlagzahlung uff unseri küenftig fiançailles!
Fritz Grinsinger (von links die Scene mit ansehend: E Dunderlettel noch emol!
Ehrstein (auffahrend, mit Hast den Kopf Jeannettes messend): Querschnitt fufzeh Centimeter.
Fritz Grinsinger: Ja, ja, Querschnitt fufzeh Centi- meter! — Schmecksch de Büchon! — Ah, do wills nüs?! Die Kopfmesserej, diss schient m’r au noch die richtig Erfindung ze sin! — Ah, do leijt d’r Has im Pfeffer?! —