12

Fritz Grinsinger: Eh bien, han’r’s jetzt diss griff bar Resültat? Ich mein es wär höchsti Zytt!

Ehrstein: Ja, mir sin so witt.

Fritz Grinsinger: So?, diss wundert mi.

Auguste: Ja, papa, for dass dü’s weisch um was dass’s sich handelt, d'r Professor Kneppchen will e Werik schriewe vun ere grosse, wittrauende Bedyttung. Er will d’Légende vun de Rasse zerstöre.

Fritz Grinsinger: Ah?! Was sin jetzt diss widder for Plän?

Auguste: Er will bewiese, oder vielmehr sini Tabelle bewiese’s, dass d'Häleft vun de Ditsche Brachicephale also Gallier sin!

Fritz Grinsinger: Ohü! Diss klingt m'r zue gelehrt!

Auguste: Unn d’Häleft vun de Franzose Dolichocephale, diss heisst Germane sin.

Fritz Grinsinger: Ah?

Auguste: In andere Worte-n-üsgedruckt heisst diss, dass d’Häleft vun de Ditsche Franzose, unn d’Häleft vun de Franzose Ditschi sin.

Ehrstein: So isch’s.

Fritz Grinsinger (bricht in schallende Heiterkeit aus): Was, d’Häleft vun de Ditsche sölle Franzose und d’Häleft vun de Franzose Ditschi sin?!

Ehrstein: So isch’s.

Auguste: Ja, papa.

Fritz Grinsinger: Jetzt glauwich awwer doch ball, dass'r e Käfer do owwe-n-im Plafond han! (lacht wieder) nein, diss isch jetzt emol zue einfältig!

Auguste: Do isch nix ze lache, wenn d’r Professor sin Buech do drüewwer erüsgitt, ze wurd’r sicher ’s gröscht Uffsehn’s d’rmit mache!