— 12 —
Fritz Grinsinger: Eh bien, han’r’s jetzt diss griff bar Resültat? Ich mein es wär höchsti Zytt!
Ehrstein: Ja, mir sin so witt.
Fritz Grinsinger: So?, diss wundert mi. —
Auguste: Ja, papa, for dass dü’s weisch um was dass’s sich handelt, d'r Professor Kneppchen will e Werik schriewe vun ere grosse, wittrauende Bedyttung. Er will d’Légende vun de Rasse zerstöre.
Fritz Grinsinger: Ah?! Was sin jetzt diss widder for Plän? —
Auguste: Er will bewiese, oder vielmehr sini Tabelle bewiese’s, dass d'Häleft vun de Ditsche Brachicephale also Gallier sin!
Fritz Grinsinger: Ohü! Diss klingt m'r zue gelehrt!
Auguste: Unn d’Häleft vun de Franzose Dolichocephale, diss heisst Germane sin.
Fritz Grinsinger: Ah? —
Auguste: In andere Worte-n-üsgedruckt heisst diss, dass d’Häleft vun de Ditsche Franzose, unn d’Häleft vun de Franzose Ditschi sin.
Ehrstein: So isch’s.
Fritz Grinsinger (bricht in schallende Heiterkeit aus): Was, d’Häleft vun de Ditsche sölle Franzose und d’Häleft vun de Franzose Ditschi sin?!
Ehrstein: So isch’s.
Auguste: Ja, papa.
Fritz Grinsinger: Jetzt glauwich awwer doch ball, dass'r e Käfer do owwe-n-im Plafond han! (lacht wieder) nein, diss isch jetzt emol zue einfältig!
Auguste: Do isch nix ze lache, wenn d’r Professor sin Buech do drüewwer erüsgitt, ze wurd’r sicher ’s gröscht Uffsehn’s d’rmit mache!