10

Auguste: M'r kann saaue, was m’r will, die anthropo- logisch Wisseschaft isch eini vun de-n-interessantschte, wie’s giebt.

Jeannette: C’est vrai, ohne die Untersuechunge vun de Köpf vun unserer Fameli, ze wüsste mir’s hytt noch nit, wie d’Fameli Grinsinger herestammt.

Lisa: E grossi Fraid wurd d'r papa küm han, wenn’r vun sinere Reis nooch Paris zeruckkummt, unn mir ihm saaue wäre, dass d’r Professor Kneppchen erüs- gedüeftelt hett, dass im papa sini Eltre üs Sachse sin gsin.

Auguste: Fraid hin oder Fraid here. In d’r Wisse- schaft kann m'r uff so Kleinigkeite kenn Rucksicht nemme. So unn jetzt welle m’r noch emol genau d’Länge revidiere. (setzt das Mass an) Länge, sech- zehn Komma zwei.

Ehrstein (notierend): Länge, sechzehn Komma zwei.

Auguste: So, nun jetzt noch d'Jochbreite .. (setzt das Mass an).

Fritz Grinsinger (tritt durch die Mitteltüre ein. Er trägt Reisekostüm, und hat eine leichte Reisetasche in der Hand. Er bleibt einen Augenblick still stehen): Nom d'un petit bonhomme, als noch nit ferti mit dere Kopfmesserej ?

Jeannette (auf Fritz Grinsinger zu und ihn umarmend): Bonjour papa.

Auguste: A l’instant papa. (schaut das Metermass nach) Jochbreite, zwölf Komma vier Centimeter.

Ehrstein (notierend); Jochbreite, zwölf Komma vier Centimeter.

Auguste (auf Fritz Grinsinger zu): Bonjour papa!

Lisa (nachdem sie ihren Papa umarmt hat): Wie kummts papa, dass so unverhofft kummsch ?