— 32 —

OKTAVIE: Gott sej Dank ! (Zue’r Euphrosine): Hann Sie's jetzt g’heert, ass d’r Herr Dokter myne isch ?

EUPHROSINE: D’r Herr Dokter? Ich habb doch myne Papegej gemeint, wo mir furtg’flöje isch !

OKTAVIE: No isch jo alles guet ! (Sie umarmt de Nervich, unn beidi blyewe in dere Pos stehn.)

BRUMMER (zuer Euphrosine): Was, der Unglieksvöjel isch Ihnne? In dem Fall will ich Ihnne gern bis an myne Dood sueche hälfe — (fur sich) — fur’m de Hals erum- zedrähje !

EUPHROSINE (fallt'm um de Hals): Nein, jetzt loss ich’ne flieje, wo’r anne will, denn d’r scheenscht Papegei isch nix geje-n-e lieb’s Babbele !

(D’r Vorhang fallt g’schwind.)

Strasbourg, Imprimerie F. X. Le Roux & Cie, — 12.782