— 26 —

27. Scène.

Wie vorig. Oktavie (vun rächts)

OKTAVIE : Ah, endlich losst sich emool ebber blicke! (Zuem 1. Wärter): Ich bin d’Mamsell Oktavie — d'r Herr Dokter erwart mich!

1. WÄRTER (fur sich): Halt, diss isch gewiss diss Bibbel, wo ich an d’Luft soll spediere ! (Lütt): Wenn Sie er- warte, ass Sie d’r Herr Dokter erwart, no kenne Sie lang warte !

OKTAVIE : Was soll diss heisse ? Ich bin doch syni fiancée !

1. WÄRTER (lacht boshaft): Jo, die Fianciererej kennt m'r! Do hett d'r Herr Dokter ganz anderi Lytt an de Händ ! (Fur sich): Myn Kolleg hett mir’s zuem Glick grad ewe verroote !

OKTAVIE (hyllt schier): Was fallt Ihnne-n-yn, fur eso mit mir ze verfahre ?

1. WÄRTER : Ei, im Uffdraa vum Herr Dokter !

OKTAVIE (hyllt): Isch’s mejlich, ass d'r Paul eso gemein kann sinn! O, ich arm’s Maidel !

1. WÄRTER: Arm ? Diss isch’s jo grad! D’r Herr Dokter hett e rychi fiancée, wenn s'e zwar au üss’m Middel- alter stammt! Er hett awer ganz rächt, denn Minz isch hytt Trumpf! Sie wisse also, wo Sie dran sinn! (Rächts ab.)

OKTAVIE : Diss iwerläw ich nitt! (Hyllt in ihre Nasdiechel nyn.)

28. Scène.

Wie vorig. Euphrosine (vun links).

EUPHROSINE (ohne's Oktavie ze sähn): Iwerall haw ich jetzt g’suecht — ich kann’ne nierigs finde! Unn deby hängt doch myn ganz Härz an'm!