— 22 —
NARR (hälft au): Tahitata ! Diss kenne Sie de Gummiwänd do hinne verzehle !
NERVICH : Jesses, im Octavie syn Babbe-n-isch wohrhaftig verruckt worre ! — Hilf! E Revolt im Narrehüss !
3. WÄRTER (gitt im Nervich e Stoss, so ass’r in d’Cabine nynfliejt, schlaat d’Dier zue unn schliesst ab): So, der wär uffg’hebbt !
21. Scène.
Narr unn 3. Wärter.
NARR (fur sich) : Uun jetzt nix als wie ab ! (Lütt) : Ich geh’ e Commission mache ! (Zejt de Pardessü unn de Huet an, wo am Ständer hänge).
3. WÄRTER: Ich soll im Herr Dokter doch noch denne Pa- tient vorfiehre, wo üss d'r Abteilung II üssgerisse-n- isch !
NARR (fur sich): Tahitata! Diss wär jo no ich! Denne muess ich kenne lehre ! (Lütt): Na, in Gott’s Namme denn!
22. Scène.
Wie vorig. Brummer (üss d'r Kaltwasser- Cabine).
BRUMMER (wietig): Endlich! Ich bin nass bis unter d'Hütt ! Sinn Sie d'r Dokter Nervich ?
NARR : Allerdings, Monsieur. ...
BRUMMER ... Brummer isch myn Namme !
NARR (für sich): Jesses, der Schwejeres vum Dokter! (Lütt) : Ah, Sie sinn d’r Babbe vun mym Octavie !
BRUMMER : Sie kumme mir grad g’schliche! Ich hätt’ne jo myni Dochter sowieso nitt gänn ; nooch dere Be- handlung awer bekumme Sie s’e erscht erächt nitt!
(D'r Wärter macht sich in dere Zytt im Zimmer ze schaffe; er kann uffrümme, etc.).
NARR: Ich gibb Ihnne myn Wort, ass ich nix defur kann !