— 20 —
NARR (fur sich): Was will denn diss Muschter vun mir ? (Lütt): Allerdings, ich muess's zuegänn!
EUPHROSINE : Wie mich diss fraid ! Ich bin nämlich d’ Mam- sell Euphrosine Bendélé ! Mir hann uns doch denne Oowe welle perseenlich kenne lehre, fur iwer unseri Hyroot ze redde !
NARR (fur sich) : Tahitata! So verruckt bin ich jetzt doch nitt ! (Lütt): Stimmt, Mademoiselle! Ich bin nämlich grad do bym Dokter, fur'ne ze konsültiere, ob ich d’nee- tig Verrucktheit fur’s Hyroote habb !
EUPHROSINE : Ich bin au ganz verruckt üss lütter Lieb ! Ich kann’s kümm verwarte !
NARR: ’s isch jo nimm lang bis denne-n-Oowe !
EUPHROSINE: Ze will ich mich so lang noch beherrsche ! Zuedem haw ich noch Arweit in dem Hüss. Also, au revoir, myn Liewer !
NARR (fur sich): Nein, d'r Kinni vun Siam geht nitt in d’Sklaverej !
(D’Euphrosine geht iwerdem nooch links ab unn wärft im Narr Schmutzhändle zue.)
18. Scène.
Narr.
NARR : Tahitata ! Ich bin s'e los! Unn ich geh jetzt au los! (Will rächts ab.)
19. Scène.
Wie vorig. 3. Wärter (vun rächts).
NARR (fur sich) : E Heilich, ich bin verlore !
3. WÄRTER: Herr Dokter, ich bin d'r nej Wärter !
NARR (fur sich): Tahitata! D’r Thron vun Siam isch ge- rett ! (Lütt) : Guet ! Scheen ! (Fur sich): E'n-Idee! Der Wärter muess mir helfe, ass ich glicklich üss dem Keffi kumm ! (Lütt): Sie kenne glych emool zeije, was Sie