— 14 —
NERVICH : Ich weiss’s ! Grad isch mir g'saat worre, ass in d'r Abteilung II vum Professer Zawlich einer fählt ! D’r Herr Professer kummt awer erscht denne-n-Oowe widder — na, m'r b’halte no halt denne Patient so lang by uns!
1. WÄRTER: Wurd gemacht, Monsieur Nervich !
NERVICH : Ah, noch ebbs ! Saawe Sie doch dem neje Wär- ter, wo hytt yng’stellt isch worre, äss’r sich by mir vor- stelle soll! Er kann mir no au glych denne do drinne vorfiehre. (Er zeijt uff d’Kaltwasser-Cabine.)
1. WÄRTER: Ja, Herr Dokter ! (Rächts ab.)
3. Scène.
Dokter Nervich.
NERVICH : `s wundert mich doch, ass ich als noch kein Antwort habb vum Octavie syn Babbe ! Ich glabb awer, ass diss e guet’s Zeiche-n-isch, denn was lang währt, wurd endlich guet! Ah, schier hätt ich’s vergesse, ass’s Octavie mir jo denne Middaa e Visit will mache! (Schellt.)
4. Scène.
Wie vorig. 2. Wärter (vun rächts).
2. WÄRTER: Was beliebt, Herr Dokter ?
NERVICH: Jean, denne Middaa kummt myni fiancée ! Wenn ich nitt grad do sott sinn, ze exküsiere Sie mich by’re, unn wenn s’e-n-ebbs will, ze hann Sie’re ze folje wie mir !
2. WÄRTER: Wurd gemacht, Herr Dokter! (Rächts ab.)
5. Scène.
Nervich.
NERVICH: Unn jetzt will ich in myne Kranke noch e Visit mache. (Will ab; in dem Moment schellt d’r Téléphone.) ’s telephoniert ! (Nemmt de Heerer ab.) Do isch Dokter