— 9 —
PAPEGEI (lacht): Lorele will Kueche !
BRUMMER : E gelehrig’s Dierele ! Ich muess’s unbedingt fange, denn diss arm Vieh kummt jo in d’r Frejheit um! (Zuem Papegei): Kumm scheen, Lorele ! Kumm, schunscht fange dich d’beese Katze! (Fur sich): Jo, ’s lejt'm an !
PAPEGEI: Lorele, kumm ! (Lacht.)
BRUMMER : ’s wär direkt e Verbreche, so e schlöj’s Dierele umkumme ze lonn ! (Lockt'm still wyddersch.)
5. Scène.
Wie vorig. E’n-Arweiter (mit’re Leiter vun rächts).
ARWEITER: Heiliché, haw ich e Durscht! (Leijt d’Leiter uff de Bodde): Ich will g’schwind do am Eck e Seidel schlutze gehn ! (Links ab.)
6. Scène.
Brummer.
BRUMMER : Dem Vöjel kann ich lang ebbs vormache ! Ah, do lejt jo e Leiter ! Jetzt bekumm ich denne Babbelfritz doch. (Stellt d’Leiter an’s Hüss unn leijt syne Huet unn Stock näwe d’Leiter, krawelt nuff unn stehnt: «O je!» odder « So e Schinderej ! » unn geroot als mit de Fiess zwische d’Sprosse. Iwerdem lock’r wyddersch) : Lorele, sej brav! — Kumm scheen zuem Herrele! (Lockt'm still wyddersch.)
7. Scène.
Wie vorig. E Gauner (vun rächts).
GAUNER (kummt vorsichtig g’schliche unn nemmt de Huet unn de Stock vum Brummer): M’r saat jo, ’s Geld lejt uff d’r Strooss ! Zwanzig Fränkle bekumm ich allewyll noch fur die paar Brocke ! (Links ab.)