I. AKT.

1. Scène.

Brummer.

BRUMMER (vun rächts): Wenn ich mich nitt drumbier, ze muess’s Narrehüss do in d’r Gejed sinn !

2. Scène.

Wie vorig. E Passant (vun links).

BRUMMER : Ah, do kummt jo ebber ! (Zuem Passant): Par- don, kenne Sie mir saawe, wo d’Irre-Anstalt isch ?

PASSANT: Nein, leider nitt ! (Geht wyddersch.)

BRUMMER : Awer ’s nächscht Wirtshüss, diss dhät’r wisse !

PASSANT (kummt wichtig zeruck): Monsieur, meine Sie am End ’s Narrehüss ?

BRUMMER : Gewiss, diss suech ich jo!

PASSANT: Ja, wo diss isch, weiss ich nämlich au nitt! (Rächts ab.)

3. Scène.

Brummer.

BRUMMER (wietig): Awer zyttig sinn Sie, fur’s ball ze wisse ! Na, ich wurr’s schun finde ! No will ich awer im Monsieur Nervich, wo Dokter drinne-n-isch, schun de Marsch bloose ! (Lungt e Brief üss'm Sack) : Nitt numme- n-ass’r hinter mym Buckel mit mynere Dochter e Tech- telmechtel ang’fange hett, nein, jetzt fröjt'r mich au noch do in dem Brief um d'Hand vum Octavie ! Schamä! E