— 20 —
OSCAR: Suzanne, hesch mich denn e kleins bissele lieb?
SUZANNE: Ja, Oscar, vun ganzem Herze (umarmen sich).
SZENE 10
D’ Vorige, Mme Schweberle, Brey, Schakob.
Mme SCHWEBERLE: Jetz saa ich awer nix meh. Do isch jo ’s richtig Paar binander. O ihr liewi Kinder, wie mich des fraijt. (Zue Frau Lewermann) Haw ich Ihne am End Un- recht angedon, Madame Lewermann?
Mme LEWERMANN: Ja, un in doppelter Hinsicht. Ich hab nit allein Ihre Oscar nit verfuehrt, nee, ich hab m'r selbscht e ganz andere üssg'suecht.
BREY: Ja, Madame Schweberle, ’s Julie un ich wölle ’s emol prowiere mitnander.
Mme SCHWEBERLE: Toutes mes félicitations; ich wuensch eich Glueck vun ganzem Herze. (Zue Schakob) Un Ihr, do hinte, kumme emol here.
SCHAKOB (kummt vor): Was beliebt?
Mme SCHWEBERLE: Weye was saawe denn Ihr, dass min Sohn e fetti Madam verschmutzt het?
SCHAKOB: Ich hab g’sait, dar wie der Kaffi getrunke het.
Mme SCHWEBERLE: Na, un…
SCHAKOB: Ei dar, wie ne b'stellt het, isch nit allewiel dar, wie ne trinkt.
ENDE