— 15 —
SUZANNE: Stehn Sie doch uff, was mache Sie denn jetz wider for e Lewesdaa?
OSCAR: Dies isch d’r schönscht Auesblick vun mim Läwe. Su- zanne, dü bisch die G’fährtin, wie mit minere Seel ringt, liedt un strebt.
SUZANNE: Par exemple, Sie han uns also belüschtert, höre Sie jetz awer uf. Ihri Deklamatione gehn m’r uf d’ Nerve. Wenn ich au nit ganz e so unpoetisch bin wie ich üssieh, su en uewerspanntes G’schöpf wie Sie eins üss mir mache welle, bin ich doch noch lang nit (noch hinte ins Freie).
OSCAR (lauft ere noch): Suzanne, ze hör mich doch an, Su- zanne.
SZENE 6
Schakob, d’rno Brey, d’rno Mme Lewermann.
SCHAKOB (rueft im Oscar un Suzane noch): Herr, do isch Eier Kaffee (stellt de Kaffee uff de Disch). Z’erscht het er ne nit erwarte kenne, jetz lauft er furt vor em (luejt in Oscar un Suzanne noch). Ich glaub, die spiele Fangedissels mitenan- ger; ar läuft als hinger Ihre hare. Diese solle kenn Narre sin, die Stadtlitt (lacht Iütt).
BREY (kummt üss em Hüss): Jetz bin ich wieder trucket. Ah, do steht e Tass Kaffee, der kummt m'r grad erecht.
SCHAKOB: Däne därfe Ihr nit trinke, däne han Ihr nit b’schtellt.
BREY: Awer ich bezahl n’e, dies kummt uf eins erüss. Do han Ihr au noch e Trinkgeld.
SCHAKOB (betracht des Geld un schmunzelt) : Soll i Euch noch e su e Tass bringe?
BREY: Wie isch de Zucker?
SCHAKOB: Schun dringe.
BREY: Ich hab ne gere recht suess (versuecht ne).
SCHAKOB: Er isch suess genue, ich hab ne schun versuecht (ab).
BREY (geht uf un ab): Jetz muess ich m’r en anderi Frau sue- che. D’ Suzanne isch ang’steckt wore vum Oscar sinere Dich- teritis; brrr, wenn ich dies au noch bekumme tät. Nee, ich muess m’r e g’sundi Frau sueche, eini wo fescht uf em