34

Anatole (w. o.) : L'union fait la force! Vive la Fanfare!

Cécile: Gieb m'r e Schmutz. (Sie küssen sich.) O wie hawi dich so gern! Jetz könnt i grad sterwe!

Schanté (noch immer in der Umarmung) : E warmi Person !

Anatole: A plusieurs forces... à plusieurs mains ... (Er stößt an beide an. Er ist sprachlos vor Verwunderung ; noch nicht im Affekt) : Herrschaft noch emol! Dis isch doch e bissel starker Düwack.

Schanté: (will sich los machen, was ihm aber nicht gelingt) : Allons, lon Sie mich doch gehn.

Cécile (zärtlich) Barthelmeh !!

Anatole (indem er in die Hände schlägt und auf den Boden stampft, im höchsten Affekt): Potz Mordgallee ! (Beide fahren aus- einander, Cécile schreit laut auf.) Wölle-n-er glich üsenander gehn! E Rendez-vous in mim Hüs! Standare Sapperment!

Schanté: ’s Gewitter schlaat in. Ich mach, daß i los kumm. (Sucht seinen Hut.)

Anatole (zu Cécile): Was hesch in mim Hüs mit dem Manschettebüer ze schaffe?

Cécile: Denne Mann loß i nit beleidige. Dis isch min Liebschter!

Schanté: Bonjour bisamme. Au revoir, ma Chérie! (Er wirft ihr eine Kußhand zu.)

Anatole: Halt, bliewe Sie! bliewe Sie.

Schanté (durch die Mitte ab): Hit nimm; e-n-ander Mol.