— 11 —

Xaverel: Autsch — autsch — ich bin brav, Schwesch- terle, halt jetz — autsch, es langt — gisch mr dr Räscht e-n-ander Mol !

Marikel: So, un jetz do hare gsasse uf de Schämel un nimm gemückst. (Beidi sitze uf de Schemel zuem Grossbabbe. ’s Marikel nimmt e Kaffeeschüssel, geht an d’ Düer un lockt im Kätzel „bsssw“ — mr höert e Katz drüsse „miau“ brüele. — ’s Marikel macht no Düer zü).

Schorschel: Grossbabbe, ich kann äu schun eb’s natt’s ufsäue, höer emol Grossbabbe : „Bin e kläiner Stumpe, Steckt mr in de Lumpe, Dr Lumpe isch ze kläin, Mr steckt ne in e Stein ; Dr Stäin isch ze kalt, Mr steckt ne in e Wald, Dr Wald isch ze finschter, Mr steckt ne ins Münschter, ’s Münschter isch ze hoch, Mr steckt ne in e Rohr, 's Rohr isch ze äng, Mr steckt ne in d’ Budäll, d’ Budäll läuft üss, D’r Stumpe blitzt erüss.“

Xaverel: (üsslachend) Öööööh — diss isch noch ebs !

Grossbabbe: Stille bisch — diss isch ganz ebs schöen’s Schorschel ! Ar isch numme schallü, will ar nix kann.

Marikel: (isch ferti mit-em Disch, nimmt e Stricket un setzt sich zue de andere.) So, jetz bin i ferdi — Grossbabbe, alle verzehl jetz e Gschichtel !

Grossbabbe: Glich — e Momant noch, ich bin so rüch im Hals. (nimmt üss-em Sack e Lädel mit Pastille.)