— 7 —
Xaverel: (hielt) Grossbabbe ich will brav sinn, ich will nix meh anstelle ! — — — Un ich hab Hunger !
Marikel: Do sitz an dine Platz, dir fählt dr Babbe, dass de gezöje dätsch wäre. (schenkt-em Kaffe in)
Schorschel: Dät mich dr Babbe äu zeje — Ja mäinsch kummt-er jetz boll?
Xaverel: Dr Kaffe isch jo gar nitt süess — denne will ich nitt — (bätzich) Ich will noch Zucker, ich will Zucker.
Marikel: Dü hesch Zucker genuej, ich mues spare dran. Dü verdiensch üewerhäubt kenn Zucker, dü Räiwer.
Xaverel: No drink ich äu kenn Kaffi. Ich will noch Zucker — Ich will noch Zucker.
Grossbabbe: Mildebibb noch emol! Witt jetz stille sinn un de Kaffe drinke, dü ungarschticher Bue, dü! Grad säisch dü witt brav sinn un jetz fangsch schun widder an —
Schorschel: Wenn de Hanstrapp kummt, der wurd di fitze mi dere lange Ruet. Ich bin brav ich hab kenn Angscht vor-em (es klopft) U — Marikel, es hett geklopft, s’Chrischtkindel kummt! (versteckelt sich hinterem Marikel).
Grossbabbe: Entrez !
Spähnelänz: Guete-n-Owe biesamme’! (Alli danke-n- em) Wie geht’s wie steht’s ? Drüsse haw i e Wall Holz un e Sack Spähne füer ejch, ass macht kalt — ass de fiere kannsch.
Marikel: Merci äu Spähnelänz, ihr danke doch als äu noch an uns, ich bin froh no brüch ich nitt in de Wald üewer d’Fierdäy.
Spähnelänz: Joo, ich due allewäj im Voltz-Märtel sini Familie vergasse, ar isch äu e gueter Kärl un hett mir viel Gfalle gedoon.
Marikel: Ich sää ejch äu vielmols merci! Welle-n-er äu e bissel Kaffi drinke ? Ass isch Bohnekaffi !