— 65 —

im Gottesurteil üewerloss. Hesch gelöüje, kummsch niemols meh eruff.

Aristide: Herr Kinj, nooch dim Wille soll alles gschehne.

Kinj: Soldate, stosse denne Verbrecher in de See.

6. Ufftritt.

Yoyotte im wisse Kleid, in Verzwieflung vun rechts. Lan- gue de chat, Bonbonnière hintenooch.

Yoyotte: Halte! Halte! Er isch unschuldig. (Sinkt vor d'r Kinj.)

Aristide (versinkt).

(Grossi Paus, wittlos fini Müsik.)

(D'r Kinj un d' Kinigin uff d'r Estrade, alli andere stehn in de Hintergrund im Halbkreis um de See. Allgemeini Spannung.)

Gäggele: Lueje, lueje, d‘ Welle schlaaue wild un schüüme. Er kummt nim in d’ Höh. Haha!

Mickey: Horche, d’ Seenixe singe!

Aristide (kummt eruff im e prächtige, goldverzierte Man- tel, e Seerosekranz uff. Beleichtung) .

Alli (kneje anne, d’ Müsik verklingt sachte. Alli stehn uff).

Chantalem (verschreckt) : Isch's möjlich!?

Kinj: ’s Gottesgericht het geredd. Er isch unschuldig.

Alli: Er isch unschuldig.

Alli Mickey: Qouic! Qouic! E Wunder isch gschehne, gschehne, gschehne.

Güggumseck: Herr Kinj, loss dir vun mir verküende, dass d'r Heidideldum, d'r Prinz Aristide vun Sabatine isch, un üss Lieb zue d’r Prinzess Yoyotte, diner Hofnarr worre isch.

Alli: Er isch e Prinz!

Kinigin: Der schön Prinz !?

Alli Mickey: Qouic! Qouic!

Chantalem (geht zuem Aristide) : Prinz, ich hab mich g'irrt. Ich bin d'r Meinung gsin, wie alli, dass dü d' Prinzess gschtohle hesch. Ich berej min Duehn an dir, edler Prinz. Verzeih! (Knejt un verschmutzt em d’ Hand.) Verzeih!