— 62 —

Mad. Kinj: Isch diss e Kryz! (Ab rechts mit de Hofdame.)

Kinj: Exküsier, hochangsehner Prinz, dass ich dir noch nit gedankt hab; d’ Fraid vum Vadderherz losst alles ver- gesse. Vun ganzem Herze miner Dank. (Umarmt ‘ne.)

Chantalem: Herr Kinj, ich bin Daa un Nacht ohne Rascht un Ruehj unterwäjs gsin, bis ich endlich diss Glüeck hab g'hett, d’ Prinzess halbverhungert in e're wilde Felsegejed ze finde, wo sie d'r Heidideldum gfange het g’halte.

Kinj: Isch’s menschemöjlich?

Alli (wo geje Aristide sin) : O wase Nidertracht!

Gäggele: Was hab ich nit allewiel gsaat: er isch e Raiwer, e Bandit.

Kinj: Wo triebt sich der schlecht Mensch erum? Mer muess ‘ne finde, dass ich ‘ne strofe kann.

Chantalem: Er het d’ Prinzess nit wölle frei gänn, no hab ich ‘ne im Zwaikampf erstoche.

Alli: Bravo Prinz Arcadin vun Chantalem.

Kinj: Prinz, dini Heldetat wurr ich nit vergesse. Un wenn d’ Prinzess widder gsund isch, soll sie dini Frau gänn. Dü hesch’s verdient.

Chantalem: Miner diefschte Dank, Herr Kinj. Diss isch mi- ner schönschte Lohn.

Bäbbelenz: Derf ich d'r Prinzess bie d'r Hochzitt d’ Schlepp draaue?

Kinj: Wenn's dir Fraid macht, ja.

Bäbbelenz: No gibt's Pralinée, Pralinée. (Dänzelt.) Pra- linée.

4. Ufftritt.

Kinj Mickey, Zieselmiesel vun rechts.

Mickey: Sei gegrüesst, Kinj Gourmand.

Zieselmiesel: Mir han dir e Nuwell ze bringe.

Kinj: Willkumme.

Mickey: Mir han d’r Hofnarr Heidideldum im Gebirj gfun- de, ganz bluetig. Mit-em Wasser üss-em heilige See han mir ‘ne widder lawendig gebrocht.

Chantalem (verschreckt) : Was, er lebt? Er lebt?