— 39 —

2. Ufftritt.

Alli wo links abgange sin, kumme widder links eryn. Kinj Gourmand sitzt am Disch in dr Mitte, Mad. Kinj links, Yoyotte rechts vum Kinj, d'r näwe Kinj Niesatt, owe un unte Güggumseck, Gäggele. Chantalem geht nervös um de Disch erum. Scharf, Winmuck, Schim- mel, Mumes, Opodeldock, Page, Hofdame gehn an d’ Baam esse, un trinke üss de Glockeblueme unter « Ah! Hm! » Heidideldum geht in d’r Nähche spa- ziere.

Niesatt: Voilà, ihr Herrschafte, bediene euch. Ich hab euch ‘s Abzopfe vun de Baam gschbart, es isch noch bequemer eso.

Kinj: Aha, wenn mer die Platte sieht, lacht aam d'r Maaue. (Schnalzt.)

Mad. Kinj: O miner arm Maaue kann nix verdraaue.

Niesatt: Madame Kinj, ess numme, d'r schwächscht Maaue, un wär-er üss Flissbabbier, bekummt ken Ma- läschte. Prinzess, schwasier was dir gschmeckt. (Be- dient.) Diss isch guet, diss noch besser, gell? Kinj Gourmand, ich sieh dass ebber fehlt. Wo isch denn der stolz Maharadscha?

Kinj: Er het uns im Zorn verlonn, un isch mit sim Hof- staat furtgeritte.

Mad. Kinj: Ja, ich hab ganz Angscht bekumme for sine böse Aue. Ohne Adje ze saaue isch’r nooch Indie.

Niesatt: Na, Prinzess, wurrsch froh sin, so e böser Frejer los ze han. Siehsch, ich bin e gemüetlichi Person. Ich verzüern mich nie, un verzüern au niemes. In mim Land gibt's ken Sorje, ken Händel, ken Soldate, ken Politik, kurzum, mir läwe in de Daa nyn. Bie uns hesch's guet, Prinzess.

Chantalem: Ja, Prinzess, eso guet, dass wenn dü Kinigin Niesatt wurrsch, glich Mame bisch vun acht nette Dööchterle,

Aristide (singt): Nina Bubbele, Koch im Kind e Subbele, Schlaaue n'en au e Gaggele drin...