38

Niesatt: Halt, Kinj, muehsch absattle. Coucou, füehr d’ Pferd uff d’ Matte wo Huniklee un Sirophawere wachst. (Kinj, Yoyotte, Page, Kinigin, Güggumseck, Gäggele, Scharf, Winmuck, Schimmel, Mumes, Opo- deldock, links ab. Aristide galopiert hintenooch. )

Kinj Mickey: Erlaubsch Kinj, dass mer uns jetz amesiere?

Niesatt: Nooch Herzensluscht, Kinj Mickey.

Kinj Mickey: Kinder, stüerme mer d’r Rissberj.

Mickeymies: Qouic! Qouic!

Schnurrdiburr: Ich au, ich au. Miau.

(Alli schlupfe mit Gschrei in de Rissberj.)

Bäbbelenz: Herr Kinj derf ich alli Pralinée esse wo ich find?

Niesatt: Soviel ass witt, Prinz Bäbbelenz.

Bäbbelenz: D‘ Juhu! Soviel ass ich will. (Nooch links.)

Schablür: Kinj Niesatt, wo dätsch mer rote z’erscht anze- fange?

Niesatt: Z’erscht links, no rechts, un vergess d’ Glocke- kelich nit.

Schablür: Gott bin ich froh, dass ich e zittlang nimi koche brüch. Allehopp, Biberon, Babilotte.

Chantalem: Kinj Niesatt, mit dir hab ich e Wort ze redde

Niesatt: Ze redd.

Chantalem: Glaubsch denn dü, dass mit dinere Ynla- dung d' Prinzess Yoyotte als Frau bekummsch? Niesatt: Werum denn nit. Soviel ich gemerikt hab, gfall

ich ihre am beschte vun allezamme.

Chantalem: Geh mit dine vier Zentner Gewicht. Haha, machsch jo e Ross lache.

Niesatt: Na ze lach.

Chantalem: Ich hab au vernumme, dass Witmann bisch, un acht Dööchter hesch.

Niesatt: Ja, klaani un grossi Brocke. Kannsch schwasiere.

Chantalem (lacht unbändig) : Erlaub, Herr Kinj, ich.. haha.

Niesatt (batscht dreimol in d’ Händ; e gedeckter Disch mit Schüessle, Platte, Winkanne, kummt von links ze rolle bis in d' Mitte).

Coucou (stellt Fodell un Sessel an de Disch).