— 38 —
Niesatt: Halt, Kinj, muehsch absattle. Coucou, füehr d’ Pferd uff d’ Matte wo Huniklee un Sirophawere wachst. (Kinj, Yoyotte, Page, Kinigin, Güggumseck, Gäggele, Scharf, Winmuck, Schimmel, Mumes, Opo- deldock, links ab. Aristide galopiert hintenooch. )
Kinj Mickey: Erlaubsch Kinj, dass mer uns jetz amesiere?
Niesatt: Nooch Herzensluscht, Kinj Mickey.
Kinj Mickey: Kinder, stüerme mer d’r Rissberj.
Mickeymies: Qouic! Qouic!
Schnurrdiburr: Ich au, ich au. Miau.
(Alli schlupfe mit Gschrei in de Rissberj.)
Bäbbelenz: Herr Kinj derf ich alli Pralinée esse wo ich find?
Niesatt: Soviel ass dü witt, Prinz Bäbbelenz.
Bäbbelenz: D‘ Juhu! Soviel ass ich will. (Nooch links.)
Schablür: Kinj Niesatt, wo dätsch mer rote z’erscht anze- fange?
Niesatt: Z’erscht links, no rechts, un vergess d’ Glocke- kelich nit.
Schablür: Gott bin ich froh, dass ich e zittlang nimi koche brüch. Allehopp, Biberon, Babilotte.
Chantalem: Kinj Niesatt, mit dir hab ich e Wort ze redde
Niesatt: Ze redd.
Chantalem: Glaubsch denn dü, dass dü mit dinere Ynla- dung d' Prinzess Yoyotte als Frau bekummsch? Niesatt: Werum denn nit. Soviel ich gemerikt hab, gfall
ich ihre am beschte vun allezamme.
Chantalem: Geh dü mit dine vier Zentner Gewicht. Haha, dü machsch jo e Ross lache.
Niesatt: Na ze lach.
Chantalem: Ich hab au vernumme, dass dü Witmann bisch, un acht Dööchter hesch.
Niesatt: Ja, klaani un grossi Brocke. Kannsch schwasiere.
Chantalem (lacht unbändig) : Erlaub, Herr Kinj, ich.. haha.
Niesatt (batscht dreimol in d’ Händ; e gedeckter Disch mit Schüessle, Platte, Winkanne, kummt von links ze rolle bis in d' Mitte).
Coucou (stellt Fodell un Sessel an de Disch).