— 31 —

geböüje isch. Un in d’r Nacht henke d' Sterne wie Silwerample am Himmel, die in mine parfumduftige Gärte züende, wo mir zwei ganz ellaan im goldene Mondschien spaziere gehn. Prinzess, was ich dir biet, kann d'r richscht Kinj vun d'r Welt nit verschenke.

Yoyotte: Maharadscha Maja-Rahja, din Geredd ehrt mich, awer dü muehsch jetzt e Rätsel löse.

Maja: Prinzess, diss Begehre geht geje miner Stolz als Füerscht vum e mächtige Land. Miem Wille sin hun- dertdöüsigi Mensche un Sklave unterworfe, ich rejier üewer Läwe un Tod. Was ich will, diss wurd. Ich denk, diner kindlich Sinn wurd sich noch ändere. Wer mini Person missacht, muess-es schwer büesse, denk do dran, Prinzess. D'r mächtig Füerscht Maja-Rahja het geredd. (Verneigt sich, sitzt links.)

Kinigin: Kind, Prinzess, dü bringsch uns alli in ’s Unglüeck. Er isch d'r Vornehmscht vun alle, gib din Jawort.

Yoyotte: Un ich saa naan. Ich hab au e Wille, un hab ken Angscht, au nit vor-em Richschte vun d’r ganze Welt.

Aristide: Bravo Prinzess, (Batscht Biefall.)

Gäggele: Prinz Arcadin vun Chantelem, mach din Kumpli- ment.

Chantalem: Verehrti Kinjsfamilli, biem Eid uff miner Sa- wel, d’ Prinzess Yoyotte muess mini Frau wäre. Miner Kinjsvadder het Gold- und Silwergruewe in sim Land, die nit üsszeschöpfe sin, üwer döisig mächtigi Schiff draaue Waare üewer alli Meer. Prinzess, dü sollsch läwe wie e Paradiesvöjel im Hanfsoome.

Yoyotte: Au din Geredd ehrt mich, muehsch awer jetzt e Rätsel löse.

Chantalem: Prinzess, d’r Prinz Arcadin vun Chantalem losst nit mit sich spiele. Wer dich mir ewecknäme will, het’s uff Ehr un Eid mit mim Sawel ze duehn. (Risst d'r Sawel erüss.)

Kinj: He, Prinz, loss diner Sawel stecke, ich kann ken Bluet sehn.

Yoyotte: Prinz, dü mach'sch mir ken Angscht, un wenn dü zwanzig Säwel hättsch.

Aristide: Bravo Prinzess!