17

Kinj: Was Hofnarr? Ich brüch ken Hofnarr.

Aristide: E gueter Appetit hesch, wie ich sieh. Esse un Trinke hebbt Lyb un Seel zamme.

Kinj: Bravo! Gsundheit!

Aristide: Trink un ess nooch Herzensluscht, denn kummt emol Leid üewer dich, wurrsch vun aase maauer.

Kinigin: Kinj, schaff denne freche Narr zuem Schloss nüss.

Aristide: Gnädigi Madam Kinj, Mame vun e’re herzige Prinzess, verzüern dich nit, es könnt dim schwache Määuele viel Verdruss mache.

Kinigin: So e affront. Kinj, helf mer, der Bossu beleidigt mich.

Yoyotte (betracht ‘ne, un zowelt ‘ne am Kleid).

Mad. Kinj: Yoyotte! Prinzess! Hofdame, hole’s doher.

Aristide: Gnädigi Madam Kinj, es duet mer in d'r Seel leid, dass liede muehsch. Awer sei getroscht, viellicht find ich emol e Tee, wo dich gsund macht wie e Sar- dinel im Oel.

Kinj: Bravo! Gsundheit!

Mad. Kinj: Kinj Gourmand, hesch's g’hört? Wie e Sardinel im Oel. O, o, so e Impertinenz.

Aristide: Hochverehrt's Prinzessel, sei herzlich gegrüesst mit dim Sunnegold uff dim Köpfel, mit dine herzig blöuje Giggele, un dine Morjerotbäckele. Ich wüensch dir e froh’s Gemüet, un e goldigs Herz. For dich hol ich d'Sunn erab, d'r Mond un wenn's verlangsch, alli Sterne.

Yoyotte: Papa, b’halt denne Bossu als Hofnarr, er isch zue amesant, un no han mir als au ebbs zuem Lache. Gell Jeannettel, dir gfallt'r au?

Aristide: Merci, verehrti Prinzess. (Schmutzt e’re d'r Saum vum Kleid): Hofdam Baronesse Langue de chat, Ba- ronesse Bonbonnière mini diefschte Kumplimente.

Langue de chat: Dummer Plänmacher, Hofdame kenne ken Hofnarr.

Bonbonnière: Un d’Baronesse erscht recht nit. Pfui! (Wend sich ab.)

Mad. Kinj: Kinj, un hesch ken Wort geje die Frechheite vun dem dumme Narr? O miner Maaue.

Yoyotte: Wie haisch denn Narregiggel?