— 13 —

un Nacht for Sini Majestät.

Gäggele: Ja, mer het's gsehne an dem alte zähe Goggel.

Schablür: Pardon, es isch e Gänsel gsin.

Gäggele: Still, dü alti Blämbelkochere, Sosseschleckere, Pfannekratzere.

Schablür: Ich, e kiniglichi Köche, muess mir so ebbs saaue lonn. (Haut-em d’Pfann uff de Kopf, die ihm bis an de Hals rutscht.)

Gäggele: A-a, Herr Kinj, ich verstick.

Kinj (lacht): Dribbsdrill.

Alli (lache durchenander) : Oho! Hihi! Haha!

Schablür: Der het for's Murre, (Schnell ab.)

(Biberon, Babilotte ab.)

Kinj: Ich muess saaue, die Läwerknöpfle sin zart wie Sam- met un schmecke excellent. Minischter Gäggele, isch d‘r Minischter Güggumseck noch nit kumme?

Gäggele: Doch, Herr Kinj. Dort steht'r un het d’Zung im Müül.

Güggumseck: Miner Gruess, Herr Kinj. Ich hab uff din Wort gewart.

Kinj: Verzähl vun dinere Reis. Was hesch g'hürt un gsehne?

Güggumseck: D’r Prinz Arcadin vun Chantalem, d’r Prinz Bäbbelenz vun Gumberland, d'r Maharadscha Maja Rahja vun Indie un d’r Kinj Niesatt üss-em Schlaraffe- land wäre dir e Visitt mache.

Kinj: Was wölle sie vun mir?

Güggumseck: Um d'Hand vun d'r Prinzess Yoyotte anhalte.

Mad. Kinj: Un d’r Prinz Aristide vun Sabatine kummt nit?

Güggumseck: Leider nit, Madame Kinj. Er draat sin ge- broche Herz in d’r Welt erum.

Mad. Kinj: O der schön Prinz, der herzig, der wo mir am beschte gfalle het, kummt nit. Wie schad. Der herzig Prinz, ei, ei.

Langue de chat: O wie schad, der schön Prinz Aristide!

Bonbonnière: Der herzig Prinz kummt nimi? O wie schad.

Kinj: Ja, es gibt au Prinze, wo sich vun e’re Prinzess nit am Narreseil erumfüehre lonn. (Luejt in d'r Pokal.) Sapristi, muess ich e Durscht han. Allegelte isch miner Pokal leer. Und was gibt's sunscht noch Nej's?

Winmuck (schenkt yn) : Glugg-glugg-glugg!