Μουσικὴ τίς ἐστιν; — Εἴδησις μέλους καὶ τῶν
περὶ μέλος συμβαινόντων. 
 Μουσικὸς δὲ τίς; — Ὁ εἰδὼς τὰ κατὰ τὰς μελῳδίας 
συμβαίνοντα.

Πῶς ὑπάρχει; — Ἅ μὲν φύσει, ἃ δὲ τῇ ἡμετέρᾳ
χρήσει. 
 Ποῖα οὗν φύσει; — Αἵ τε ὀξύτητες καὶ βαρύτητες
καὶ τὰ διαστήματα. 
 Ποῖα δὲ τῇ ἡμετέρφ χρ σήει; — Ἡ περὶ τοὺς φθόγγουϚ
μελοποιΐα.

Αὐτὴ δὲ ἡ μουσικὴ ἐκ τίνος σύγκειται; — Ἑχ
φθόγγων ἐμμελῶν καὶ συστημάτων.

Φθόγγος δὲ καθόλου τί ἐστι; — (p. 2) Φωνῆς 
ἐμμελοῦς πτῶσις ἐπὶ μίαν τάσιν. μία γὰρ τάσις ἐν
φωνῇ ληφθεῖσα ἐμμελῆ φθόγγον ἀποτελεῖ.

Σύστημα δὲ τί ἐστι; — Τὸ ἐκ πλειόνων ἢ δύο
φθόγγων μελῳδούμενον.

Διάστημα δὲ τί ἐστι; — Διαφορὰ δύο φθόγγων 
ἀνομοίων ὀξύτητι καὶ βαρύτητι.

Τέ οὖν ἐστιν ἐλάχιστον τῶν μελῳδουμένων;—
Φθόγγος.

Τέ δέ ἐστιν ἐλάχιστον τῶν διαστημάτων; — Δίεσις. 
 Δίεσις δὲ τί ἐστιν; Ὅ δύναται ἡ ἡμετέρα φύσις
ἐμμελῶς ἐλάχιστον ἀνεῖναί τε καὶ ἐπιτεῖναι. 
 Τῆς δὲ διέσεως τί διπλάσιον; — Ἡμιτόνιον. 
 Τοῦ δὲ ἡμιτονίου διπλάσιον τί; — Τόνος.

Τόνος δὲ τί ἐστιν; — Ὧι μείζων ἡ διὰ πέντε συμφωνία
τῆς διὰ τεσσάρων.

Συμφωνία δὲ τί ἐστι; Κρᾶσις δύο φθόγγων
ἀνομοίων ὀξύτητι καὶ βαρύτητι λαμβανομένων, ἐν
 οὐδέν τι μᾶλλον τὸ μέλος φαίνεται τοῦ βαρυτέρου
φθόγγου ἤπερ τοῦ ὀξυτέρου, οὐδὲ τοῦ ὀξυτέρου ἤπερ
τοῦ βαρυτέρου.

(p. 3 ) Πόσα οὖν εἴδη συμφωνιῶν ἐν τῷ τελείῳ
συστήματι; — Εξ. — Τινα ταῦτα; — Διά τεσσάρων,
 διὰ πέντε, διὰ πασῶν, διὰ πασῶν καὶ διὰ δ, διὰ
πασῶν καὶ διὰ πέντε, δὶς διὰ πασῶν. 
 Τίνες οὖν αὐτὰ φθόγγοι δηλοῦσι; Τὴν μὲν διὰ
τεσσάρων προσλαμβανόμενος 7 ?? καὶ ὑπατῶν διάτονος 
ΦF4,
 
 

 
τὴν δὲ διὰ πέντε ?? προσλαμβανόμενος καὶ
 ὑπάτη μέσων ??
τὴν δὲ διὰ πασῶν προσλαμβανόμενος ?? καὶ
 μέση ??
τὴν δὲ διὰ πασῶν καὶ διὰ τεσσάρων προσλαμβανόμενος 
?? καὶ νήτη συνημμένων ??
τὴν δὲ διὰ πασῶν καὶ διὰ πέντε προσλαμβανόμενος ?? καὶ νήτη διεζευγμένων ??
τὴν δὲ δὶς διὰ πασῶν ?? καὶ ??18.

Ἡ οὗν διὰ τεσσάρων ἐκ πόσων τόνων συνέστηκε; 
—??. 
 Ἡ δὲ διὰ πέντε ἐκ πόσων; — Ἐκ ??. 
 Ἡ δὲ διὰ πασῶν ἐκ πόσων; — Ϛ 
 Ἡ δὲ διὰ πασῶν καὶ διὰ δ; — Ἐκ τόνων ??. 
 Ἡ δὲ διὰ πασῶν καὶ διὰ ε; — (p. 4) Ἐκ τόνων ??. 
 Ἡ δὲ δὶς διὰ πασῶν; — Ἐκ τόνων ιβ.

Πόσα οὖν ἐν αὐτοῖς ἐστι διὰ τεσσάρων διαστήματα;
— ιβ. — Τίνα ταῦτα;—
Πρῶτον μὲν τὸ ἀπὸ προσλαμβανομένου ?? ἐπὶ
 ὑπατῶν διάτονον ??
 δεύτερον δὲ τὸ ἀπὸ ὑπάτης ὑπατῶν ?? ἐπὶ
 ὑπάτην μέσων ??,
τρίτον τὸ ἀπὸ παρυπάτης ὑπατῶν ?? ἐπὶ παρυπάτην
μέσων ??,
τέταρτον τὸ ἀπὸ τῆρ ??- ὑπατῶν διατόνου ἐπὶ
 μέσων διάτονον ??
πέμπτον τὸ ἀπὸ ὑπάτης μέσων ?? ἐπὶ μέσην ??,
ἕκτον τὸ ἀπὸ παρυπάτης μέσων ἐπὶ τρίτην
συνημμένων ??.
ἕβδομον τὸ ἀπὸ μέσων διατόνου ?? ἐπὶ συνημμένων
 διάτονον ??
ὄγδοον τὸ ἀπὸ μέσης ?? ἐπὶ νήτην συνημμένων ??
ἔνατον τὸ ἀπὸ ??12 ἐπὶ ??,
 

 
δέκατον τὸ ἀπὸ ?? 13 ἐπὶ ??
ἑνδέκατον τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??,
δωδέκατον τὸ ἀπὸ νήτης διεζευγμένων ?? ἐπὶ
 νήτην ὑπερβολαίων ??18.

Διὰ πέντε πόσα; — Δέκα. — ατ ταῦτα; 
Πρῶτον μὲν τὸ ἀπὸ ???- ἐπὶ ??
δεύτερον τὸ ἀπὸ V ἐπὶ ζῆ
τρίτον τὸ ἀπὸ ??- ἡπὶ ??
τέταρτον δὲ τὸ ἀπὸ ?? (p 5) ἐπὶ ??
πέμπτον τὸ ἀπὸ ἐπὶ ??, 
ἑκτὸν τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??.
ἑβδομον τὸ ἀπὸ lΔ ἐπὶ 185-.
ὄγδοον τὸ ἀπὸ G ἡπὶ ς.
ἔνατον τὸ ἀπὸ G ἐπὶ δ
δέκατον τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??18.

Διὰ πασῶν δὲ πόσα; — Ὀκτώ.
Τινα ταῦτα;
Πρῶτον μὲν τὸ ἀπὸ ἐπὶ ??8,
 
 

 
δεύτερον τὸ ἀπ ?? έπὶ ??
τρίτον τὸ ἀπὸ V ἐπὶ Gl,
τέταρτον τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??
πέμπτον τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??
 ἕκτον τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??
ἕβδομον τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??
ὄγδοον τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??18.

Διὰ πασῶν δὲ καὶ διὰ τεσσάρων πόσα; — Πέντε.
Τίνα ταῦτα;
 Πρῶτον μὲν τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??
δεύτερον τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??
τρίτον τὸ (p. 6) ἀπὸ ?? ἐπὶ ??
τέταρτον τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ
πέμπτον τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??18.

Διὰ πασῶν δὲ καὶ διὰ πέντε πόσα; — Τρία.
Τίνα ταῦτα;
Πρῶτον μὲν τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ ??
δεύτερον δὲ τὸ ἀπὸ VL ἐπ ??
τρίτον τὸ ἀπὸ ?? ώπὶ ??18.

Δὶς διὰ πασῶν πόσα; — Ἕν, τὸ ἀπὸ ?? ἐπὶ
??18.

Μέλος δὲ τί ἐστιν; — Ἄνεσις καὶ ἐπίτασις διʼ
ἐμμελῶν φθόγγων γινομένη.

Πυκνὸν δὲ τί ἐστι; — Τὸ ἐπ δύο διαστημάτων
ἐλαχίστων συγκείμενον ἐν ἑκάστῳ γένει.

Γένος δὲ τί ἐστιν; —Ἡ ἐν τετραχόρδῳ γενομένη
διαίρεσις. 
 Πόσα οὖν γένη ἐστὶ τὰ μελῳδούμενα; Τρία. — 
Τίνα ταῦτα; — Ἐναρμόνιον, χρῶμα, διάτονον.

Τὸ οὖν ἁρμονικόν πῶς μελῳδεῖται; — Ἐπὶ μὲν
τὸ δξὺ κατὰ δίεσιν καὶ δίεσιν καὶ δίτονον, ἐπὶ δὲ τὸ
βαρὑ κατὰ τοὐναντίον. (p. 7)

Τὸ δὲ χρῶμα πῶς μελῳδεῖται; — Ἐπὶ μὲν τὸ ὁξὺ 
καθʼ ἡμιτόνιον καὶ ἡμιτόνιον καὶ τριημιτόνιον, ἐπὶ δὲ
τὸ βαρὺ κατὰ τοὐναντίον.

Τὸ δὲ διάτονον πῶς μελῳδεῖται; — Ἐπὶ μὲν τὸ
δξὺ καθʼ ἡμιτόνιον καὶ τόνον καὶ τόνον, ἐπὶ δὲ τὸ
βαρὺ κατὰ τοὐναντίον.

Τὸ μέντοι διάτονον καθʼ ἡμᾶς οὐ μελῳδεῖται ἐν
πυκνοῦ τάξει. — Διὰ τί; Διὰ τὸ λέγεσθαι πυκνὸν
τὸ ἔχον δύο διαστήματα τοῦ ἑνὸς ἐλάσσω.

Τετράχορδον δὲ τί ἐστι; Τάξις φθόγγων ἐξῆς
μελῳδουμένων, ὧν οἱ ἄκροι πρὸς ἀλλήλους συμφωνοῦσι 
κατὰ τὸ διὰ τεσσάρων.

Τετραχόρδων οὖν ἐστιν εἴδη πόσα; — Τρρία.—
Τίνα ταῦτα; — Πρῶτον μὲν τὸ ὑπὸ βαρυπύκνων
περιεχόμενον, δεύτερον δὲ τὸ ὑπὸ μεσοπύκνων περιεχόμενον,
τρίτον δὲ τὸ ὑπὸ δξυπύκνων περιεχόμενον.

Πόσα οὖν ἐστι τετράχορδα ἐν τῷ ἀμεταβόλῳ συστήματι;
— Κατὰ μὲν τὸ πλῆθος ἀόριστα, κατὰ δὲ δύναμιν
πέντε. 
 Τινα ταῦτα; — Ὑπάτων, μέσων, συνημμένων, διεζευγμένων,
 ὑπερβολαίων.

Πόσοι φθόγγοι ἐν τῷ ἀμεταβόλῳ συστήματι;
Ὀκτωκαίδεκα. (p. 8) 
 Τίνες οὖτοι; ?? ?? ?? ?? ?? ??
?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ??
 ?? ?? ??18. 
 Τούτων πόσοι ἑστῶτες;- η.

Τίες οὖτοι: — ?? ?? ?? ?? ?? ??
?? ??18.

Φἴερόμενοι δὲ πόσοι; — Δέκα. 
 Τνες οὗτοι; ??. ?? ?? ?? ??
	?? ??17.

Βαρύτονοι πυκνῶν πόσοι; Πέντε. — Τίνες 
	οὐτοι: ?? ?? ?? ?? ??16.

Ὀξύτατοι δὲ πυκνῶν ἐναρμονίων πόσοι; — Πέντε.
 Τίνες οὗτοι: — ??20 Η?21 ??22 ??23. 
 
 

 
 Ὀξύτατοι δὲ χρωματικῶν ἐγγεγραμμένιον πόσοι;—
Πέντε. Τίνες οὗτοι;— ?? ?? ??
?? ?? (p.9) 
 Ὀξύτατοι δὲ πυκνῶν διατόνων πόσοι;— Πέντε..
—Τίνες οὗτοι; ?? ?? ?? ??

Ἄπυκνοι δὲ πόσοι; — Τρεῖς. Τίνες οὗτοι;—
?? ?? 
 Ἡ μέντοι μέση δοκεῖ ἔχειν πρὸς τὰς λοιπάς τινα
διαφοράν· κατὰ μὲν γὰρ τὰς συναφὰς βαρύπυκνος,
κατὰ δὲ τὴν διάζευξιν ἄπυκνος.

Ἑστῶτας μὲν οὗν φθόγγους διὰ τί λέγομεν εἶναι;
— Διὰ τὸ περιέχεσθαι ὑπʼ αὐτῶν τὰ τετράχορδα καὶ
πεντάχορδα.

Φερομένους δὲ τοὺς ὑπὸ τούτων περιεχομένους.
Διʼ ών τὰ διαστήματα πάντα ἀνίεται καὶ ἐπιτείνεται 
πλὴν δύο.

Τίνων τούτων; — Ἐκλύσεως καὶ ἐκβολῆς. 
 Πῶς; — Ἔκλυσις μὲν γὰρ ἀνίεται, ἐκβολὴ δὲ
ἐπιτείνεται. — Ἐν τίνι γένει; — Ἐναρμονίῳ, ἐν ἄλλῳ
δὲ γένει οὔ.—

Συναφὰς οὗν πόσας λέγεις ἐν αὐτοῖς ὑπάρχειν;
— Τρεῖς. — Τίνας ταύτας; — Αἷς κατὰ φθόγγον ἡ
κοινωνία ἐστι. (p. 10) λέγω δὲ οὕτως· ὅταν δύο τετραχόρδων
ὁμοιοσχήμων φθόγγος ἐφʼ ἑκάτερα κοινωνῇ,
 τοῦ μὲν βαρυτέρου τετραχόρδου ὀξύτερος ὤν, τοῦ δὲ
ὀξυτέρου βαρύτερος. — Ποῖοι οὗν αὐτὰ φθόγγοι συνάπτουσι;
Τὸ μὲν ὑπάτων πρὸς τὸ μέσων ??, τὸ δὲ
μέσων τῷ συνημμένων τὸ ?? τὸ δὲ διεζευγμένων τῷ
ὑπερβολαίων τὸ ??

Διάζευξις δὲ τί ἐστιν; — Ὅταν δύο βαρυπύκνων
φθόγγων ᾖ τόνος ἀνὰ μέσον. — Πόσας οὗν ἐροῦμεν
διαζεύξεις; — Δύο. — Τίνας ταύτας; Ἴὴν μέσων
καὶ τὴν συνημμένων. — Τὴν μὲν οὗν μέσων καὶ διεζευγμένων
ὑπὸ ποίων φθόγγων; — Ὑπὸ l καὶ ??
 — ∗Καὶ τὴν συνημμένων καὶ ὑπερβολαίων ὑπὸ ποίων
φθόγγων; — Ὑπὸ ?? ?? καὶ ??

Τοῦτων δὲ εἴδη τὰ αὐτὰ πρὸς ἑαυτὰ πῶς συμφωνεῖ;
—Τὰ μὲν συνημμένα κατὰ τὸ διὰ τεσσάρων, τὰ δὲ
διεζευγμένα κατὰ τὸ διὰ πέντε. (p. 11)

Ἔκλυσις οὗν τι ἐστιν; — Ὅταν ἀπό τινος φθόγγου
 
 

 
ἁρμονίας ἀνεθῶσι τρεῖς διέσεις οἷον ἀπὸ ??
ἐπὶ ??

Ἐκβολὴ δὲ τί ἐστιν; — Ὅταν ἀπό τινος φθόγγου
ἁρμονίας ἐπιταθῶσι πέντε διέσεις, οἷον ἀπὸ ??
ἐπὶ ??. καὶ ἡ μὲν ἔκλυσις κατὰ ἄνεσιν, ἡ δὲ ἐκβολὴ
κατʼ ἐπίτασιν συνίσταται.

Κἴδη πόσα φθόγγων; — Τρία. 
 Τίνα ταῦτα; — Τπατοειδῆ, παρυπατοειδῆ, λιχανοειδῆ. 
 Τπατοειδῆ οὗν ποῖον λέγομεν εἶναι; — Τὸν βαρύτερον
τοῦ πυκνοῦ. — Παρυπατοειδῆ δέ; — Τὸν μέσον
τοῦ πυκνοῦ. — Αιχανοειδῆ δέ; — Τὸν ὀξύτατον τοῦ
πυκνοῦ.

Τόπους δὲ τῆς φωνῆς πόσους λέγομεν εἶναι;— Υ.
—Τίνας τούτους; — Ὀξὑν, μέσον, βαρύν.

Πάθη δὲ τῆς μελῳδίας πόσα λέγομεν εἶναι; — δ.
— Τίνα ταῦτα; — Ἄνεσιν, ἐπίτασιν, μονὴν, στάσιν. 
 Ἄνεσις τί ἐστι; (p. 12) — Κίνησις μελῶν ἀπὸ τοῦ
ὀξυτέρου φθόγγου ἐπὶ τὸ βαρύτερον. 
 Κπίτασις δὲ τί ἐστιν; — Ἐπίτασίς ἐστι κίνησις 
μελῶν ἀπὸ τοῦ βαρυτέρου φθόγγου ἐπὶ τὸ ὀξύτερον. 
 Μονὴ δὲ τί ἐστιν; — Ὅταν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ φοθόγγου
πλείονες λέξεις μελῳδῶνται. 
 
 

 
 Στάσις δὲ τί ἐστι; — Στάσις ἐστὶν ὕπαρξις ἐμμελοῦς
φθόγγου.

Οί οὖν τοὺς τρεῖς τρόπους ἂδοντες τίνας ἂδουσι;
— Λύδιον, φρύγιον, δώριον. 
 Οί δὲ τοὺς ἑπτὰ, τίνας; — ΔΠἔολύδιον, λύδιον,
φρύγιον, δώριον, ὑπολύδιον, ὑποφρύγιον, ὑποδώριον.

Τούτων ποῖος ὀξύτερος; — Ὁ μιξολύδιος. 
 Τούτου δὲ ποῖος ἐχόμενος; — Ὁ λύδιος. — Πόσῳ
βαρύτερος; — Ἡμιτονίῳ. 
 Τοῦ δὲ λυδίου ποῖος βαρύτερος; — Ὁ φρύγιος.
Πόσῳ; — Τόνῳ, τοῦ δὲ μιξολυδίου τριημιτονίῳ. 
 Τούτου δὲ ποῖος βαρύτερος; — Δώριος. — Πόσῳ
βαρύτερος; — Τοῦ μὲν φρυγίου τόνῳ, τοῦ δὲ λυδίου
διτόνῳ, τοῦ δὲ μιξολυδίου διὰ τεσσάρων. 
 Τούτου δὲ ποῖος βαρύτερος; — Ὑπολύδιος.—
(p. 13) Πόσῳ; — Ἡμιτονίῳ. — Τοῦ δὲ φρυγίου
πόσῳ; — Τριημιτονίῳ, τοῦ δὲ λυδίου διὰ τεσσάρων,
τοῦ δὲ μιξολυδίου τριτόνῳ. 
 Τοῦ δὲ ὑπολυδίου ποῖος βαρύτερος; — Ὑποφρύγιος.
 — Πόσῳ βαρύτερος; — Τόνῳ, τοῦ δὲ δωρίου
τριημιτονίῳ, τοῦ δὲ φρυγίου τῷ διὰ τεσσάρων, τοῦ
δὲ λυδίου τῷ διὰ πέντε, τοῦ δὲ μιξολυδίου τετρατόνῳ. 
 Τοῦ δὲ ὑποφρυγίου ποῖος βαρύτερος; — Ὑποδώριος.
— Πόσῳ; — Τόνῳ, τοῦ δὲ ὑπολυδίου διτόνῳ,
 τοῦ δὲ δωρίου διὰ τεσσάρων, τοῦ δὲ φρυγίου
διὰ πέντε, τοῦ δὲ λυδίου τετρατόνῳ καὶ ἡμιτονίῳ,
τοῦ δὲ μιξολυδίου πεντατόνῳ.

Τρόπος δὲ τί ἐστιν; 
	 Πλοκῆς ἐμμελοῦς σχῆμα.

Πλοκῆς δὲ μέλος τί ἐστι;—
Ὁ διὰ τῶν ἔγγιστα μελῳδεῖται, ὁτὲ μὲν ἀνιεμένης
τῆς μελῳδίας, ὁτὲ δὲ ἐπιτεινομένης.

Μεταβολὰς οὗν πόσας λέγομεν εἶναι;—ζ.—
Τίνας ταύτας; — Συστηματικὴν, γενικὴν, κατὰ τρόπον,
κατὰ ἦθος, κατὰ ῥυθμὸν, κατὰ ῥυθμοῦ ἀγωγὴν, κατὰ
ῥυθμοποιΐας θέσιν.

Συστηματικὴ ποία ἐστίν; — (p. 14) Ὅταν ἐκ τοῦ 
ὑποκειμένου συστήματος εἰς ἕτερον σύστημα ἀναχωρῇ
ἡ μελῳδία ἑτέραν μέσην κατασκευάζουσα.

Ιενικὴ δὲ ποία ἐστίν; — Ὅταν ἐκ γένους εἰς
γένος, οἷον ἐξ ἁρμονίας εἰς χρῶμα ἢ εἰς τοιοῦτόν τι
μετέλθῃ.

Ἡ δὲ κατὰ τρόπον ποία; ταν ἐκ λυδίου εἰς
φρύγιον ἢ εἰς τινα τῶν λοιπῶν μεταχωρήσῃ.

Ἡ δὲ κατὰ ἡθος; — Ὅταν ἐκ ταπεινοῦ εἰς μεγαλοπρεπὲς,
ἢ ἐξ ἡσύχου καὶ σύννου εἰς παρακεκινηκὸς
γένηται.

Ἡ δὲ κατὰ ῥυθμὸν ποία; — Ὅταν ἐκ χορείου εἰς
δάκτυλον ἢ εἰς τινα τῶν λοιπῶν μεταβῇ.

Ἡ δὲ κατὰ ῥυθμοῦ ἀγωγὴν ποία; — Ὅταν
ῥυθμὸς ἀπʼ ἄρσεως ἢ θέσεως γένηται.

Ἥ δὲ κατὰ ῥυθμοποιΐας θέσιν ποία; — .Ὅταν
ὅλος ῥυθμὸς κατὰ βάσιν ἢ κατὰ διποδίαν βαίνηται.

Μεταβολὴ ὲ τί ἐστιν; Ἑτεροίωσις τῶν ὑποκειμένων,
ἢ καὶ ὁμοίου τινὸς εἰς ἀνόμοιον τόπον μετάθεσις.

Διαφωνία δὲ τί ἐστιν; — Ὅταν δύο φθόγγων ἀνομοίων
τυπτομένων τοῦ βαρυτέρου φθόγγου τὸ μέλος
ὑπάρχῃ ἤ τοῦ ὀξυτέρου. (p. 15)

Ὁμοφωνία δὲ τί ἐστιν; — Ὅταν ἄμα δύο φθόγγοι
τυπτόμενοι μήτε ὀξύτεροι μήτε βαρύτεροι ἀλλήλων
ὑπάρχωσι.

Παραφωνία δὲ τί ἐστιν; — Ὅταν δύο φθόγγων
ἀνομοίων τυπτομένων οὐδέν τι μᾶλλον τοῦ βαρυτέρου
 φθόγγου ἢ τοῦ ὀξυτέρου τὸ μέλος ὑπάρχῇ.

Διάγραμμα δὲ τί ἐστι; Συστήματος ὑπόδειγμα.
ἤτοι οὕτως· διάγραμμά ἐστι σχῆμα ἐπίπεδον, εἰς ὅ
πᾶν γένος μελῳδεῖται. διαγράμματι δὲ χρώμεθα, ἵνα
τὰ τῇ ἀκοῇ δύσληπτα πρὸ ὀφθαλμῶν τοῖς μανθάνουσι
 φαίνηται.

Ποσάχορδόν ἐστι τὸ συνημμένον; —Ἑπτάχορδον.
—Τὸ δὲ διεζευγμένον; — Ὀκτάχορδον.

Σύνθετον διάστημα καθόλου ποῖον λέγομεν εἶναι;
—Τ διαιρούμενον. — Ἀσύνθετον δὲ ποῖον; — Τὸ
μὴ διαιρούμενον.

Μέσης δέ φαμεν εἶναι ὅρους· τις τριῶν συνημμένων
τετραχόρδων τοῦ μέσου ὀξυτάτη ἐστίν. οἱ δὲ
οὕτως· μέση ἐστὶν ἡ μεταξὑ τόνου καὶ διτόνου ἀσυνθέτου
κειμένη. καὶ ἥτις τριῶν τετραχόρδων ἐξῆς κειμένων
τοῦ ὀξυτάτου φθόγγου ἐστὶ βαρυτέρα τῇ διὰ 
τεσσάρων συμφωνίᾳ. καὶ ἀφʼ ἡς ἐπιτείνεται διὰ δ καὶ
(p. 16) διὰ ε. καὶ ἀφʼ ἡς τόνος καὶ πυκνὸν ἐπιταθήσεται.
καὶ ἀφ ἧς ἐστι συναφή τε καὶ διάζευξις.
καὶ ἀφʼ ἧς ἀνίεται διὰ πασῶν καὶ ἐπιτείνεται διἀ
πασῶν.

Ὁ τόνος πόσων διέσεων; — δ. — Πόσων δὲ ἡμιτονίων;
- β.

Τί πρῶτον στοιχεῖον τῶν κατὰ μουσικήν;—
Φθόγγος· ὅ ἐστι φωνῆς τάσις ἐπὶ μίαν πτῶσιν
μέλους. Πᾶς δὲ φθόγγος ἔχει σχῆμα ὄνομα δύναμιν.

Τόνον ἐν μουσικῇ ποσαχῶς λέγομεν ὑπάρχειν;—
Δισσῶς· τὸν μὲν ἐπʼ ὀξύτητος, τὸν δὲ ἐπὶ διαστήματος. 
 Ποῖον ἐπʼ ὀξύτητος; — Τ ἄδειν ἕτερον ἑτέρου
 
 

 
ὀξύτερον ἢ βαρύτερον, ἢ ὄργανον ὀργάνου ἡρμόσθαι
βαρύτερον ἢ ὀξύτερον ῴδηποτοῦν διαστήματι. 
 Τὸν δὲ ἐπὶ διαστήματος ποῖον; Ὦι μείζων ἡ
διὰ ε συμφωνία τῆς διὰ τεσσάρων.

Φθόγγων δὲ πόσα λέγομεν εἶναι γένη; Δύο. 
τούτων δὲ οὕς μὲν ἐμμελεῖς καλοῦμεν, οὕς δὲ πεζούς. 
 Ἐμμελεῖς ποῖοί εἰσιν; — Οἷς οἱ ἂδοντες χρῶνται
καὶ οἱ διὰ τῶν ὀργάνων τι ἐνεργοῦντες. τούτου γὰρ
μὴ (p. 17) ὑπάρχοντος ἀδύνατόν τι τῶν κατὰ μουσικὴν
 δεξδι. 
 Πεζοὶ δὲ ποῖοί εἰσιν; Οἷς οἱ ῥτορές χρῶνται
καὶ οἷς αὐτοὶ πρὸς ἀλλήλους λαλοῦμεν. καὶ οἱ μὲν
ἐμμελεῖς ὡρισμένα ἔχουσι τὰ διαστήματα, οἱ δὲ πεζοὶ
ἀόριστα.

Φθόγγων δὲ πόσα λέγομεν εἴδη; — Τρία. —
Τίνα ταῦτα; Ἔσχατον, μέσον, ἡγούμενον.

Τῶν συμφωνιῶν εἴδη πόσα; Τρία. Τίνα
ταῦτα; — Ἀπʼ ἐσχάτου ἐπὶ ἔσχατον, ἀπὸ μέσου ἐπὶ
μέσον, ἀφʼ ἡγουμένου ἐπὶ ἡγούμενον.

Αὐτὸ οὗν τὸ διάστημα νοητόν ἐστιν ἢ ἀκουστόν;
— Μοητόν. εἰ γὰρ ἥν ἀκουστὸν, καὶ ὁ ἰδιώτης
ἀκούων αὐλητῶν ἢ ψαλτῶν ἢ ᾠδῶν ἤδει ἄν τί ἐστι
τὸ δίαστημα. — Κατʼ ἐνίους δὲ νοητὸν καὶ ἀκουστὸν
δοκεῖ εἶναι· ἀδύνατον γάρ ἐστι νοῆσαι μὴ ἀκούσαντα.

Τίνι οὖν γνωστόν ἐστι μεγέθει; — Τόνῳ ἡμιτονίφ,
ὀξύτητι βαρύτητι . (p. 18)

Πόσα οὔν ἐστι τέλεια συστήματα ἐν τῷ ἀμεταβόλῳ
συστήματι; — β. — Τίνα ταῦτα; — Συνημμένον
τε καὶ διεζευγμένον. — Τούτων οὖν διαφοραὶ 
τίνες; — Τοῦ μὲν συνημμένου διὰ πασῶν καὶ διὰ
τεσσάρων, τοῦ δὲ διεζευγμένου διὰ πασῶν καὶ διὰ πέντε.

Τετραχόρδων δέ ἐστιν εἴδη πόσα; — Τρία. ἐν
τῷ διατόνῳ πρῶτον μὲν οὗ τὸ ἡμιτόνιον ἐπὶ τὸ βαρύ,
δεύτερον οὗ ἐπὶ τὸ ὀξύ, τρίτον δὲ οὗ περιέχεται.

Τοῦ δὲ διὰ πέντε τέσσαρά ἐστιν εἴδη. πρῶτον
μὲν οὗ πρῶτος ὁ τόνος ἐστὶν ἐπὶ τὸ δξὺ, οἷον τὸ
ὑπάτης καὶ παραμέσης· δεύτερον δὲ οὗ δεύτερος, τὸ
παρυπάτης καὶ τρίτης· τρίτον οὗ τρίτος, τὸ λιχανοῦ
καὶ παρανήτης· τέταρτον οὗ τέταρτος, οἷον τὸ μέσης 
καὶ νήτης.

Τοῦ δὲ διὰ πασῶν εἴδη ἐστὶν ἑπτά. πρῶτον μὲν
οὗ πρῶτος ἐπὶ τὸ ὀξὺ ὁ τόνος, οἶον τὸ ὑπάτης ὑπάτων
καὶ παραμέσης, ἐκαλεῖτο δὲ ὑπὸ τῶν ἀρχαίων
μιξολύδιον. δεύτερον δὲ (p. 19) οὗ δεύτερος ἐπὶ 
τὸ δξὺ, οἶον τὸ παρυπάτης ὑπάτων καὶ τρίτης διεζευγμένων,
ἐκαλεῖτο δὲ λύδιον. τρίτον οὗ τρίτος,
 
 

 
οἷον τὸ λιχανοῦ ὑπάτων καὶ παρανήτης, ἐκαλεῖτο δὲ
φρύγιον. τέταρτον οὗ τέταρτος, οἷον τὸ ὑπάτης
μέσων καὶ νήτης, ἐκαλεῖτο δὲ δώριον. πέμπτον οὗ
πέμπτος, οἷον τὸ παρυπάτης καὶ τρίτης ὑπερβολαίων,
 ἐκαλεῖτο δὲ ὑπολύδιον. ἕκτον οὗ ἕκτος, οἷον τὸ
λιχανοῦ καὶ παρανήτης ὑπερβολαίων, ἐκαλεῖτο δὲ ὑποφρύγιον.
ἕβδομον δὲ οὗ ἕβδομος, οἷον τὸ μέσης
καὶ νήτης ὑπερβολαίων, ἐκαλεῖτο δὲ ὑποδώριον καὶ
κοινὸν καὶ λοκριστί. αἱ οὗν λιχανοὶ καὶ αἱ παρανῆται
 ἰσοδυναμοῦσι ταῖς διατόνοις. τοσαῦτα μὲν οὖν
ἐστι τῶν συμφωνιῶν τὰ εἴδη ἐν τῇ μουσικῇ τέχνῃ,
διʼ ὧν πᾶσα μελοποιία συνίσταται.

Μέλος δὲ τί ἐστι; — Τ ἐκ φθόγγων καὶ διαστημάτων
καὶ χρόνων συγκείμενον.

Γένος δέ; — Μέλους θος καθολικόν τι παρεμφαῖνον, 
ἔχον ἐν ἑαυτῷ διαφόρους ἰδέας.

Θέσεις δὲ τετραχόρδων οἷς τὸ μέλος ὁρίζεται εἰσὶν
ἑπτὰ· συναφὴ διάζευξις ὑποδιάζευξις ἐπισυναφὴ ὑποσυναφὴ
παραδιάζευξις ὑπερδιάζευξις. Τούτων δὲ ὡρισμένοι
 
 

 
μὲν τέσσαρες, ἀόριστοι δὲ τρεῖς. ἀόριστοι μὲν
(p. 20) οὔν εἰσιν ἢ τε συναφὴ καὶ ἡ διάζευξις καὶ ἡ
. ὑποδιάζευξις, ὡρισμέναι δὲ ἢ τε ἐπισυναφὴ καὶ ἡ
ὑποσυναφὴ καὶ ἡ παραδιάζευξις καὶ ἡ ὑπερδιάζευξις.
τὴν δὲ διαφορὰν ἔχουσιν αἱ ἀόριστοι θέσεις τῶν τε— 
τραχόρδων παρὰ τὰς ὡρισμένας τήνδε· ὅταν ἐν τῷ
0ἀμεταβόλῳ συστήματι τὸ αὐτὸ μέλος δύνηται ἐφʼ ἑτέρου
τόπου καὶ ἄλίου γίνεσθαι, τὸ δὴ τοιοῦτον μέλος
ἀόριστον καλεῖται.

Συναφὴ τί ἐστι; Συναφὴ μὲν οὗν ἐστιν, ὅταν 
δυοῖν τετραχόρδων ἑξῆς κειμένων ἐπίκοινος φθόγγος
ὥν τοῦ μὲν βαρυτέρου τετραχόρδου ὀξύτερος ῇ τῇ
διὰ δ , τοῦ δὲ ὀξυτέρου βαρύτερος ἢ τε διὰ δ συμφωνία 
καὶ τὰ εἴδη τῶν φθόγγων πρὸς ἀλλήλα τὴν
διὰ τεσσάρων συμφωνίαν ἀποτελῇ. συναφαὶ δέ εἰσι 
τρεῖς. συνῆπται γὰρ τῷ ὑπάτων τὸ μέσων καὶ τῷ
μέσων τὸ συνημμένων καὶ τῷ διεζευγμένων τὸ ὑπερβολαίων.
τὸ μὲν οὗν ὑπάτων καὶ μέσων συνάπτει ἡ
ὑπάτη μέσων κοινὸς ὤν αὐτῶν φθόγγος· τὸ δὲ μέσων
καὶ συνημμένων κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν ἡ μέση 
 

 
συνάπτει, ὡς ὁμοίως δὲ καὶ τὸ διεζευγμένων καὶ τὸ
ὑπερβολαίων συνάπτει ἡ νήτη διεζευγμένων.

Τί ἐστι διάζευξις; Διάζευξις δέ ἐστιν, ὅταν
δυοῖν τετραχόρδων τόνος ἀνὰ μέσον ᾖ καὶ τὰ εἴδη
 τῶν φθόγγων κατὰ τὴν διὰ e συμφωνῇ πρὸς ἀλλήλα.
(p. 21) διαζεύξεις δέ εἰσι δύο. διέζευκται γὰρ τὸ
μέσων τετράχορδον ἀπὸ τοῦ διεζευγμένων καὶ τὸ
συνημμένων ἀπὸ τοῦ ὑπερβολαίων.

Ἐποδιάζευξις τί ἐστιν; - Τποδιάζευξις δέ ἐστιν.
 ὅταν δύο τετραχόρδων μεταξὑ τεθῇ ἡ διὰ e συμφωνία
καὶ οἱ φθόγγοι κατὰ τὸ διὰ πασῶν συμφωνῶσι πρὸς
ἀλλήλους. ὑποδιαζεύξεις δέ εἰσι δύο. ὑποδιέζευκται
γὰρ τὸ ὑπάτων τετράχορδον ἀπὸ τοῦ διεζευγμένων καὶ
τὸ μέσων ἀπὸ τοῦ ὑπερβολαίων.

Ἐπισυναφὴ τί ἐστιν; - Κπισυναφὴ δέ ἐστιν, ὅταν
τρία τετράχορδα κατὰ συναφὴν ἐξῆς μελῳδηθῇ, οἷον
ὑπάτων μέσων συνημμένων.

Ὑποσυναφὴ τί ἐστιν; - Τποσυναφὴ δέ ἐστιν, ὅταν
δύο τετραχόρδων ἀνὰ μέσον γένηται ἡ διὰ b συμφωνία
 καὶ οἱ ὁμογενεῖς φθόγγοι κατὰ τοὺς e τόνους συναφθῶσι
πρὸς ἀλλήλους. ὑποσυνῆπται δὲ τὸ πάτων
τετράχορδον τῷ συνημμένων.

Παραδιάζευξις τί ἐστι; — Παραδιάζευξις δέ ἐστιν,
ὅταν τὰ εἴδη τῶν φθόγγων τονιαῖον διάστημα πρὸς
 

 
ἄλλήλα ἀποτελῇ. παραδιέζευκται δὲ τὸ συνημμένων
τῷ διεζευγμένων.

Ὑπερδιάζευξις δέ ἐστιν, ὅταν δυοῖν τετραχόρδων
ἀνὰ μέσον ὑπάρχῃ ἡ διὰ πασῶν συμφωνία. (p. 22)
ὑπερδιέζευκται δὲ τὸ ὑπάτων τετράχορδον ἀπὸ τοῦ 
ὑπερβολαίων.

μεταβολή 
 
 Αίτίας οὗν πόσας λέγεις εἶναι; — δ. 
 Τινας ταύτας; Τόπον, τόνον, σύστημα, μελοποιίαν.
ἐνίοτε μὲν πάντα ταῦτα αἴτιά εἰσι μεταβολῆς, 
ἐνίοτε δὲ τὸ πρῶτον ἢ τὸ δεύτερον ἢ τὸ τρίτον.

Μέτρων δὲ καὶ ῥυθμῶν συμμίκτων πάντα μετρεῖται
τὰ εἴδη συλλαβαῖς ποσὶ καταλήξεσι.

Συλλαβὴ τί ἐστι; — Σύλληψψις στοιχείων δύο ἢ
πλειόνων, πάντως ἑνὸς τῶν φωνηέντων 
παραλαμβανομένου. 
 Λέξις τί ἐστι; — Ψωνὴ ἐγγράμματος μέρος λόγου
Σπαριστῶσα.

Βάσις δὲ τί ἐστι; — Σύνταξις δύο ποδῶν ἢ ποδὸς
καὶ καταλήξεως.

Κατάληξις δὲ τί ἐστιν; — Ἡ παντὸς ἐλλείποντος
μέτρου τελευταία συλλαβή.

Ῥυθμὸς δὲ τί ἐστι; — (a) Χρόνου καταμέτρησις
μετὰ κινήσεως γινομένη ποιᾶς τινος. (b) κατὰ δὲ
Dαῖδρον ῥυθμός ἐστι συλλαβῶν κειμένων πως πρὸς
ἀλλήλας ἔμμετρος θέσις. (c) κατὰ δὲ Ἀριστόξενον
 χρόνος διῃρημένος ἐφʼ ἑκάστῳ τῶν ῥυθμίζεσθαι δυναμένων.
(p. 23) (d) κατὰ δὲ Μικόμαχον χρόνων εὔτακτος
κίνησις. (e) κατὰ δὲ Αεόφαντον χρόνων σύνθεσις
κατὰ ἀναλογίαν τε καὶ συμμετρίαν πρὸς ἑαυτοὺς θεωρουμένων.
(f) κατὰ δὲ Δίδυμον φωνῆς ποιᾶς σχηματισμός.
 — ἡ μὲν οὗν φωνὴ ποίως σχηματισθεῖσα ῥυθμὸν
ἀποτελεῖ, γίνεται δὲ οὖτος ἢ περὶ λέξιν ἢ περὶ
μέλος ἢ περὶ σωματικὴν κίνησιν.

Συμπλέκεται δὲ οὗτος ἐκ χρόνων πόσων; — Τριῶν.
— Ποίων τούτων χρόνων; — Bραχυσυλλάβου τε καὶ
 μακροῦ καὶ ἀλόγου.

Βραχὺς ποῖός ἐστιν; — Ὁ ἐλάχιστος καὶ εἰς μερισμοὺς
μὴ πίπτων. 
 Μακρὸς δὲ ποῖος; — Ὁ τούτου διπλάσιος. 
 Ἄλογος δὲ ποῖος; — Ὁ τοῦ μὲν βραχέος μακρότερος,
 τοῦ δὲ μακροῦ ἐλάσσων ὑπάρχων. 
 Ὁπόσῳ δέ ἐστιν ἐλάσσων ἢ μείζων διὰ τὸ λόγῳ
εἶναι δυσαπόδοτον, ἐξ αὐτοῦ τοῦ συμβεβηκότος ἄλογος
ἐκλήθη.

Χρόνων δὲ συμπλοκαὶ ἐν ῥυθμοῖς πόσαι γίνονται;
— Τέσσαρες. 
 Συμπλέκεται γὰρ βραχὑς βραχεῖ, μακρὸς μακρῷ,
μακρὸς βραχεῖ, ἄλογος μακρῷ.

Πάς δὲ φθόγγος ἔχει σχῆμα, ὄνομα, δύναμιν. 
(p. 24) — Σχῆμα τί ἐστιν; — Ὁ τὸ στοιχεῖον σημαίνων
τύπος. — Ὄομα δὲ τί ἐστι; — Τὸ κατὰ τοῦ
σχήματος τιθέμενον. Δύναμις δέ ἐστιν ἡ ἑκάστου τῶν
φθόγγων ἐν ὀργάνοις ἐκφώνησις.

Ἄρσιν ποίαν λέγομεν εἶναι; — Ὅταν μετέωρος ῇ 
ὁ ποὺς, ἡνίκα ἄν μέλλωμεν ἐμβαίνειν.
Θέσιν δὲ ποίαν; — Ὅταν κείμενος. Τὸν δὲ ἀνἀ
μέσον τῆς ἄρσεως καὶ τῆς θέσεως χρόνον οὐκ ἄξιον
ἐπιζητεῖν ὡς ὄντα τινὰ τῶν κατὰ μέρος· διὰ γὰρ τὴν
βραχύτητα λανθάνει καὶ τὴν ὄψιν καὶ τὴν ἀκοήν. 
 πόδα δὲ καὶ σύνθεσιν στοιχείων ἐλαχίστην δεικνύουσιν.

Τῶν δὲ ῥυθμῶν εἰσιν οἱ μὲν ἁπλοῖ, οἱ δὲ συμπεπλεγμένοι.

Πόσοι οὗν εἰσι ῥυθμοί; — Δέκα. — Τίνες οὗτοι; 
— Ἡγεμὼν ἴαμβος χορεἵος ἀνάπαιστος ὄρθιος σπονδεῖος
παιὰν βακχεῖος δόχμιος ἐνόπλιος. — Τούτων
 
 

 
ἁπλοῖ πόσοι; — Ἕξ· ἡγεμὼν ἴαμβος χορεῖος ἀνάπαιστος
ὄρθιος σπονδεῖος. — Συμπεπλεγμένοι δὲ πόσοι;
— Τέσσαρες· παιὰν βακχεῖος δόχμιος ἐνόπλιος.

Τῶν οὖν ἁπλῶν ποῖος ἄρχεται; — Πρῶτος ἡγεμών.
 σύγκειται δὲ ἐκ δύο (p. 25) χρόνων ἐλαχίστων.
ἄρχεται δὲ ἀπὸ ἄρσεως καὶ ἔχει ἐν αὐτῇ ἕνα τὸν ἐλάχιστον
χρόνον, ὁμοίως καὶ ἐν τῇ θέσει· ὑπόδειγμα δὲ
αὐτοῦ λέγομεν λόγος. 
 Δεύτερος δὲ τίς; — Ἴαμβος. σύγκειται δὲ ἐκ
 βραχέος καὶ μακροῦ χρόνου, ἄρχεται δὲ ἀπὸ ἄρσεως,
οἷον θεῶν. 
 Τρίτος δὲ ποῖος; — Χορεῖος· συνέστηκε δὲ ἐκ
μακροῦ καὶ βραχέος χρόνου, ἄρχεται δὲ ἀπὸ θέσεως,
οἷον πῶλος. 
 Τέταρτος δὲ ἀνάπαιστος ἐκ δύο βραχειῶν ἄρσεων
καὶ μακρᾶς θέσεως, οἷον βασιλεύς. 
 Πέμπτος δὲ ρθιος 
ἐξ ἀλόγου ἄρσεως καὶ μακρᾶς θέσεως, οἷον ὀργή. 
 Ἕκτὸς δὲ σπονδεῖος ἐκ μακρᾶς ἄρσεως καὶ θέσεως
 μακρᾶς, οἷον σπένδω. 
 Ἕβδομος παιὰν, σύνθετος ἐκ χορείου καὶ ἡγεμόνος,
οἷον εὐπλόκαμε. 
 
 

 
 Ὄγδοος δὲ βακχεῖος ἀφʼ ἡγεμόνος καὶ σπονδείου,
οἷον θεοδώρῳ. 
 Ἔνατος δὲ δόχμιος ἐξ ἰάμβου καὶ ἀναπαίστου καὶ
παιᾶνος τοῦ κατὰ βάσιν, οἷον ἔμενεν ἐκ Τροίας
χρόνον. 
 Δέκατος δὲ ἐνόπλιος ἐξ ἰάμβου καὶ ἡγεμόνος καὶ
χορείου καὶ ἰάμβου, οἷον ὁ τὸν πίτυος στέφανον.